මුලින්ම කලේ මොඩම් එකක් ගන්න එක. සම්බන්ධතාවයක් එක්කම ලාබෙට මොඩම් එක ගන්න පුලුවන් උනත් එතකොට මොඩම් එක ලොක් කරලා දෙන නිසා කොටිවලිගේ අල්ලගත්තා වගේ ඒකම දිගට පාවිච්චි කරන්න වෙන නිසා (අන්ලොක් කලොත් warranty නැති වෙනවනේ) මම කල්පනා කලේ නිදහස් මොඩම් එකක් අරගෙන මට කැමති කනෙක්ෂන් එකක් ගන්නවා කියලා.

දවසක් මම එයාටෙල් එකට ගිය වෙලාවෙ එතනින් කිව්වා ඔවුන් Abans එකත් එක්ක එකතු වෙලා ලොක් නොකරපු මොඩම් විකුණනවා කියලා. මම ඒ අනුව අබාන්ස් එකට ගිහින් රු 7000/= ක මුදලකට Huawei E156G වර්ගයේ HSDPA මොඩමයක් මිලදී ගත්තා. එක් වසරක warranty කාලයක් එක්ක. ලොක් නැති නිසා ඕනෙම සිම් එකක් පාවිච්චි කරන්නත් පුලුවන්.

Huawei E156G

මම මුලින් හිතාගෙන හිටියේ මොබිටෙල් එකෙන් දෙන 8GB සම්බන්ධතාවයක් ගන්න. මොකද නුගේගොඩ මගේ නවාතැනට සන්තෘප්ත වෙන තරමට මොබිටෙල් සිග්නල් තියෙනවා. ගෙදරටත් කලින් තිබුනා. මෙන්න මම ඊයෙ පෙරේදා බලනකොට ගෙදරට මොබිටෙල් 3G සිග්නල්වත් නෑ. අඩුගානෙ මිදුලටවත් නෑ. දැන් ඉතින් මොබිටෙල් අරන් තේරුමක් නෑ කියලා හිතුනා. මම සතියෙ වැඩි ප්‍රමාණයක් ඉන්නේ නුගේගොඩ උනත් ගෙදර ආවාමත් පාවිච්චි කරන්න පුලුවන් සම්බන්ධතාවයක් ගන්න එපායැ.

ඩයලොග් නං මට කොහොමත් අකැපයි. නුගේගොඩට ඩයලොග් 3G සිග්නල් නෑ! පුදුමයි නේද? මට හිතෙන විදියට හේතුව මම ඉන්න නිවස වටේට ටවර් කීපයකින් සිග්නල් හොඳින් ලැබීම නිසා ටවර් අතර හුවමාරු වීම නිසා තමයි මේක වෙන්නේ කියලා. මොකද ෆෝන් එකේ GSM signal උපරිමෙන් තිබුනත් කෝල් එකක් ගන්න ගියාම හට්ටි මුට්ටි පොලවේ ගහන හඬත් එක්ක තමයි කෝල් එක ගන්නේ.

දැන් මොකක්ද කරන්නේ කියලා කල්පනා කරනකොට කණියා කිව්වා එයාටෙල් ප්‍රීපේඩ් එක පාවිච්චි කරපංකෝ කියලා. ලඟදි දවසක නුගේගොඩ නොමිලේ එයාටෙල් සිම් බෙදමින් ඉන්න තැනකට ගිහින් මමත් සිම් එකක් ගත්තේ ඩයලොග් නොවන අංක වලට කතා කරන්න ඒක ලාබ නිසා. නුගේගොඩ නිවසටත් එයාටෙල් 3G සිග්නල් සාමාන්‍යයෙන් තිබුනා. ගෙදරට නම් උපරිමෙන් තියෙනවා. ඉතිං මම අන්තිමේ තීරණය කලා එයාටෙල් පාවිච්චි කරන්න. එයාටෙල් පැකේජ් ගන්න ගියොත් යන ගාණ ටිකක් වැඩි නිසාත්, එයාටෙල් ෂුවර් නැති නිසා පැකේජ් එකක් අරගෙන බැඳීමක් ඇති කරගෙන කටු කන්න අවශ්‍ය නෑ කියලා හිතුනු නිසාත් මම ප්‍රීපේඩ් සම්බන්ධතාවයම පාවිච්චි කරනවා.

දැං මේ කරන්න යන්නේ මේ පැකේජ වල ගණං හිලවු සැසඳීමයි, මම වගේම කනෙක්ෂන් එකක් ගන්න ඉන්න කෙනෙකුට මේක ප්‍රයෝජනවත් වෙයි.

ඩයලොග් 5GB සම්බන්ධතාවයේ VAT සමග බිල රු 1900-2000/= අතර ගණනක් වෙනවා. ඒ කියන්නේ ආසන්න වශයෙන් මෙගාබයිටයකට ශත 40ක් විතර. නමුත් වැඩිපුර භාවිතා කරන ඩේටා ප්‍රමාණයට අය නොකිරීම (ස්පීඩ් අඩු කිරීම පමණයි) වාසියක්.

මොබිටෙල් 8GB පැකේජය VAT සමග රු 1700/= පමණ වෙනවා. ඒ කියන්නේ මෙගාබයිටයකට ශත 20ක් විතර. අමතර භාවිතය සඳහා වෙනම ගෙවන්න ඕනේ.

මොබිටෙල් weekly delight සඳහා රු 100ට මෙගාබයිට් 200යි ලැබෙන්නේ. මෙගාබයිටයට ශත 50ක්! අම්මෝ හොඳටම වැඩියි!

එයාටෙල් අන්ලිමිටඩ් පැකේජයත් VAT සමග රු 2000ට ආසන්න ගණනක් වෙනවා. නමුත් මෙයත් ඩයලොග් 5GB සේම FUP එකක් සහිත බව ආරංචි වුනා. එයාටෙල් ස්ටෝරුවේ අය කියන්නේ ඔවුන් දැන් මේ පැකේජය සඳහා එතරම් ප්‍රමෝට් කිරීමක් නොකරන බව. පොරොන්දු වෙන සේවාව ලබාදීමට අමාරු නිසා වෙන්න ඇති.

එයාටෙල් ප්‍රීපේඩ් පාවිච්චි කරන්න කරන්න තියෙන්නේ රු 99/=ක රීලෝඩ් එකක් දැමීම පමණයි. ඒ සඳහා මෙගාබයිට 400ක ප්‍රමාණයක් ලැබෙනවා. මෙගාබයිටයකට ශත 25ක්. මීට අමතරව airtel-2-airtel ඇමතුම් කාලයක් (200mins) හා SMS සංඛ්‍යාවක් (1000) ලැබෙනවා.

ආරංචිය තියෙන්නේ එටිසලාට් ජාලයත් mobile broadband දෙන්න යනවා කියලා. බලමු ඔය කියන විදියට කෙරෙයිද කියලා.

මේ ලඟදි මගෙන් ෆේස්බුක් මිතුරෙක් අහනවා ඔහුට ගන්න හොඳ mobile broadband සම්බන්ධතාවය මොකක්ද කියලා. ඇත්තටම මේක තව කෙනෙක්ගෙ අත්දැකීම් අහලා තෝරගන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමෙයි. මොබයිල් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් සම්බන්ධතාවයේ කොලිටි එක තැනින් තැනට වෙනස් වෙනවා, ග්‍රහණය වන සංඥා ප්‍රබලත්වය හා ඒ කුළුණෙන්ම සේවය ලබාගන්නා තවත් කී දෙනෙක් සිටීද යන කරුණ මත. මේ නිසා තමන්ට මොබයිල් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් සම්බන්ධතාවයක් ගන්න අදහසක් තියෙනවානම් හොඳම දේ වෙන අයගෙන් අහනවාට වඩා තමන් එය භාවිතා කරන්නට බලාපොරොත්තු වෙන ස්ථානයට HSDPA (නැතිනම් අඩුමගණනේ 3G) තියෙන දුරකථනයක් අරගෙන ගිහින්  නෙට්වර්ක් වල සිම් දමමින් සිග්නල් ලැබේදැයි පරීක්ෂා කිරීම. කරදරකාරී වැඩක් ලෙස පෙනුනත් මෙහෙම කලාම පසුතැවිලි ටිකක් අඩුකරගන්න පුලුවන් වෙයි.

සිංහල විකිපිඩියාවේ තියෙන ආකාරයට සමනල කන්ද මුදුනට යන්න පාරවල් 6ක් තියෙනවා. කොහොම උනත් මේ පාරවල් සියල්ල එකතු වෙලා කඳු මුදුනට ඇතුල් වෙන්නේ පාරවල් දෙකක් පමණයි. මේ පාරවල් 6න් ප්‍රසිද්ධම පාරවල් 3 තමයි නල්ලතන්නියෙන් ඇරඹෙන හැටන් මාර්ගය, එරත්නෙන් ඇරඹෙන කුරුවිට මාර්ගය හා පලාබද්දලින් ඇරඹෙන රත්නපුර මාර්ගය. මින් දිගම මාර්ගය කුරුවිට මාර්ගය වන අතර කෙටිම වෙන්නේ හැටන් මාර්ගය. අපේ සැලසුම වුනේ කුරුවිට මාර්ගයෙන් කන්ද නැගලා රත්නපුර මාර්ගයෙන් බහින්න.

පස්වෙනිදා උදෙන්ම මම ගෙදර ඉඳන් විශ්වවිද්‍යාලයට ගියා ට්‍රිප් එක යන්න. මෙන්න උදේ 9 විතර වෙනකොට එනවා හොඳ බඩේ අමාරුවක්! වැඩේ හොඳටම අබ්ලික් වෙන පාටක් තිබුනේ. කොහොමහරි අන්තිමේදී ෆාමසියෙන් බෙහෙතක් අරන් බිව්වා, පට පට ගාලා වැඩේ ගොඩ :P (බෙහෙතෙ නම Imodium, කොළ-අළු කැප්සියුලයක්. ඔන්න ඔබටත් මේ ආබාධය critical වෙලාවක ඇතිවුනොත් අත්දුටු බෙහෙත !) දවල් අපි 7 දෙනෙක් (මම, රවිමල්, සුප්පා, බමුණා, ඇලා, චින්තක, නදීර) විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පිටත් වුනා රත්නපුරේට. රත්නපුරේට ලඟාවුනේ සවස 6ට විතර. මේ වෙනකොට අපේ ගයියා සහ ඔහුගේ නැගනිය, රවිමල්ගේ මල්ලී, සහ අපිව එක්කන් යන්න නිෂ් රත්නපුරේට ඇවිත් හිටියා. මදක් රෑ වෙලා තිබුනත් අපි මුලින්ම කලේ සමන් දේවාලයට යාම. ශ්‍රීපාද වන්දනාවේ යන්න කලින් සමන් දේවාලයට යාම සිරිතක් නිසා.

Trip ගියත් SBU promote කරන්නට අමතක කලේ නැත.

පසුදින උදේ අපි රත්නපුරේ ඉඳන් කුරුවිට ට ගියා. මෙතැන් සිට තවත් බස් එකක එරත්න වෙත යන්න ඕනේ. මේ මාර්ගය නම් ගන්න දෙයක් නෑ. අලි නාවන්න පුලුවන් සයිස් එකේ වලවල්. බස් එකේ ගියාට මොකද මට දැනුනේ බෝට්ටුවක මුහුදේ යනවා වගේ :P මග දිගටම පෝස්ටර් ඇලවී තිබුනා රජයෙන් පාර පිලිසකර නොකිරීමට විරුද්ධව. කෙසේ වෙතත් කුරුවිට පාර ඇරඹෙන තැන පාලමක් එහෙම ඉදිකෙරෙමින් පැවතීම පාර පිලිසකර කිරීම ඇරඹී ඇති බවට ලකුණක්.

කොහොමහරි උදේ 10 වෙනකොට එරත්නට ලඟාවුනු අපි උදේට කාලා සිරිපා කරුණාව ආරම්භ කලා. මග දිගට ඉතින් විශේෂ දෙයක් කියන්න නම් නෑ. කෙටියෙන් කිව්වොත් අපි හවස 5ට විතර තමයි සීත ගඟුල ලඟට ආවේ. එතනදි නාලා ‘දවල්ට’ කෑවා :D සීත ගඟුලෙන් එහා පැත්තේ කුඩා මඩුවක් වගේ එකක් ගහලා එතැන හාමුදුරු නමක් හිටියා. අපිට කිව්වා පන්සිල් දෙන්න එන්න කියලා. අපිත් ඉතින් ගියා. ඔන්න මුලින්ම පන්සල් ඒවායේ මූලික පරමාර්ථ වලින් එහා ගිහින් තියෙන විදිය ගැන ලොකු දේසනාවක් දුන්නා. ඒ කිව්ව දේවල් බොරුම නොවුනත් මම කල්පනා කලේ ඒවා කියලා මෙතනට ඇති පලේ මොකක්ද කියලා. ඒ නිසාම මට පොඩි සැකයකුත් ඇති උනා. උන්නාන්සේ කිව්වේ තමන්ට රාජකීය පණ්ඩිත විචිත්‍ර භාණක ආදී මෙකී නොකී ටයිටල් ඔක්කොම තියෙන බව. නමුත් ‘සරණාගමනං සම්පුණ්නං‘ පාඨය කිව්වට පස්සේ අපිට කියන්න කිව්වේ ‘අහං භන්තෙ‘ මිසක් ‘ආම භණ්තෙ‘ (එසේය ස්වාමීනි) කියලා නෙමෙයි. ඔතනදි ‘අහං භන්තෙ‘ (මම ස්වාමීනි) කියල කීමේ තේරුමක් නෑ නේද. රාජකීය පණ්ඩිත හාමුදුරු කෙනෙකුට කොහොමද ඒක වැරදුනේ කියලා මම කල්පනා කලා. මෙන්න පන්සිල් දීලා ඉවරවෙලා කියනවා කෙලින්ම ආධාරයක් කරන්නලු එයාගෙ පන්සලේ වැඩ වගේකට. දැන් ඉතින් කොටි වලිගෙ අල්ලගත්ත වගේ නිසා කරන්න දේකුත් නෑ. සල්ලි දුන්නාම කියනවා තව මාස දෙකතුනක් මෙහෙම පන්සිල් දීලා (ඒකෙන් අදහස් කරන්න ඇත්තේ තව කීයක් හරි එකතු කරගෙන කියන එක වෙන්න ඇති) එහාපැත්තෙන් බැහැලා ඇහැලියගොඩට යනවලු. ඒ නිසා ලඟදි ඔය පාරෙන් සිරීපාදේ යන අයට මේ කියන්නේ, ඔය චීවරධාරියාට අහු වෙන්න එපා. පන්සිල් ඕනෙ නෑ කියලා මාරුවෙලා එන්න.

අපි සෙට් එක

ඔය අතරේ කැලේ මැදදි ධාරාණිපාත වර්ෂාවකට මුහුන දෙන්න සිදුවුනා. ඇඳන් හිටිය ඇඳුම්, බෑග් හොඳටම තෙතබරි උනා. ඒවා ඇඳගෙන තමයි ඉතින් මුලු ගමනම ඉන්න උනේ. සපත්තු ඇතුලට වතුර ගියාම දැනෙන සනීපෙ අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑ නේ. ඒ මදිවට වැස්සත් එක්ක කූඩැල්ලෝ ඇවිස්සිලා අපේ ආතල් එක දෙගුණ තෙගුණ කලා. කොහොමත් අපේ කට්ටියම ලේ පයින්ට් දෙක තුනක් කූඩැල්ලන්ට පූජා කරන්න ඇති.

මුලින්ම අපි උඩමලුව දකිනකොට රෑ 8/9 විතර ඇති. එතැන ඉඳන් කෙලින්ම ගිහින් අවසානයේ අපි උඩමලුවට ලඟා වෙනකොට උදේ 2යි. ඒ කියන්නේ අපි පැය 14ක ගමනක් ඇවිත්, හැතැප්ම 16ක දුරක්. නරක නෑ නේද? කොහොමහරි උඩ මලුවේ විවේක අරගෙන උදේ ඉර සේවය බලන්න ගියත් එදා නැගෙනහිර ක්ෂිතිජය වලාකුලු බර වීම නිසා ඉර සේවය දකින්න ලැබුනෙ නෑ. ඉන්පසු අපි උඩමලුවට ගිහින් ශ්‍රී පාදය වන්දනා කලා. සෙනග නිසා ඉක්-ඉක්මනින් මිනිස්සු යවන්න ඕනෙ නිසා එතන හිටපු කපු මහතා කලබලෙන් අපේ ඔලු අල්ලලා ශ්‍රී පාද ලාංඡනයේ ගැහුව නිසා මට එතන තිබුනෙ මොනවද කියලවත් බලාගන්න වෙලාවක් ලැබුනෙ නෑ. ඔය කරුණු කාරණා ඉවරවෙලා අපි උදෑසන 9ට පමණ ආපසු එන්න පිටත් වුනා.

උඩමලුවට පෙනෙන ලක්ෂපාන ජලාශය

හිරු නැගෙන විට සමනල කන්දේ සෙවනැල්ල බටහිර අහසේ වැටී තිබූ අයුරු

ආපසු ආවේ පලාබද්දල මාර්ගයේ කියලා කලින් කිව්වනේ. එහිදී මුලින්ම හම්බවුනු  වැදගත් තැන තමයි ධර්මරාජ ගල. මේකේ කලුගලේ ගල් පඩි පේලියක් කොටා තියෙනවා. මෙතන තියෙන පඩි ගණන නිවැරදිව ගණන් කරන්න බැහැ කියලා කතාවකුත් තියෙනවා. ටිකක් දුර එනකොට හමුදා සෙබලුන් විසින් මේ පාරේ පඩිපෙලක් බඳිනවා. මේ කාර්යය සඳහා වැලි කොට්ට අදිමින් සිටියේ තරමක් ලාබාල පෙනුමැති තරුණ පිරිසක්. ටික දුරක් ගියාම අඳුනන කෙනෙක් හමු වුනාම තමයි මේ අය කවුද කියලා දැනගත්තේ. ඒ මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ බෞද්ධ සංගමයේ අය. ඔවුන් එදා දිනයේ ශ්‍රමදානයක් ලෙස පහල සිට අර පඩිපෙල බැඳෙන ස්ථානයට වැලිකොට්ට කරමතින් ගෙන ගොස් උදව් දෙනවා. ඉතාමත්ම පැසසිය යුතු කාරණාවක්. මොරා ඩයල් අඳුරන එවුන් විස්සක් විතර හම්බුනා ඒ අතරදී. මම කලින් දැක නැති කෙනෙක් මගෙන් ඇහුවා ‘උඹ ඉන්ද්‍රනාම නේද?‘ කියලා. බැලින්නං අපේ තමීරගේ බෝඩිං සගයෙක්, සඳුන් රත්නායක :) බ්ලොග් එකෙන් තමයි අඳුරගෙන තියෙන්නේ. කොච්චර දෙයක්ද?

ඊලඟට හම්බුන වැදගත් තැනක් තමයි ලිහිණි හෙල. මෙතැනට මේ නම ලැබිලා තියෙන්නෙ ඈත අතීතයේදී ලිහිණි කියන නමින් යුත් කාන්තාවක් මෙතැනින් වැටී මියයාමෙන් පසුවයි. මෙතැනට ගිහින් ‘ලිහිණි අක්කේ අපි යනෝ‘ කියා කෑගැසූ විට ඇගේ අවතාරය පිලිතුරු දෙන බවත් ප්‍රචලිතයි. නමුත් සැබෑවටම වෙන්නේ හෙලේ විරුද්ධ පැත්තේ ඇති විශාල ගල් බිත්තියෙන් අපි කෑගසන දේ දෝංකාර දී නැවත ඇසීමයි. මෙතැනදී අපි නම් කතා කලේ ලිහිණි අක්කාට නෙමෙයි,’රොමේෂ් අයියා’ට, ඒ රු 50ක රිලෝඩ් එකක් ඉල්ලන්න :P

තුරු මුදුනක්

කොහොමින් හරි අවසානයේ හොඳටම කකුල් රිදීමත් සමග පලාබද්දලින් අපි එලියට එනකොට රෑ 7යි. ඒ කියන්නේ බහින්න පැය 10ක්! ඒ වෙනකොට පලාබද්දල සිට රත්නපුරට යන අවසාන බස් රථයත් පිටත්වෙලා. මොරටුවේ සොයුරන් කිහිපදෙනෙක්ම අපට ඔවුන්ගේ බස්රථයෙන් රත්නපුරයට යාමට ඉඩකඩ සලසා දෙන්න ඉදිරිපත් වුනත් ඔවුන් පිටත්ව යන විටත් අපේ නඩේ කිහිපදෙනෙක් පැමිණ නොසිටීම නිසා එය මගඇරුනා. අවසානයේ වාහනයක් කුලියට ගෙන එන්නයි සිදුවුනේ. ඒ වැඩේට නං ඒ ප්‍රදේශය එච්චර හොඳ තැනක් නෙමෙයි කියලයි අපිට හිතුනේ. සමන් දෙවියන්ගේ අඩවිය වුනාට මොකද මිනී කාක්කන්ද එහි අරක්ගෙන සිටින විත්තිය අපිට තේරුනේ වාහන වලට අයකරන අසාධාරණ ගණන් නිසාත් ‘ඇඟට එන්න’ දරන උත්සාහයත් නිසයි.

නැවතත් නිෂ්ගේ නිවසට එත්දී අපිට කෙලින් හිටගන්න පණ නෑ. ඇවිදගන්න කකුල් වාරු නෑ. කෑවයින් නොකෑවයින් අපි කෙලින්ම නින්දට වැටුනා. පසුවෙනිදා අපි ගෙවල් බලා එන්නට පිටත් වුනා. අනිත් මිතුරන් දවල් වෙද්දි ගෙවල් වල ගියාට මොකද දුරම හිටපු මම ගෙදර එනකොට රෑ 7යි ! ඒ වෙනකොට මගේ හොඳ පණ ගිහින් :’(

අමාරුවෙන් වුනත් අපි හොඳ ජොලියක් ගත්තා ඒ ගමනෙන්. වැඩිය ඡායාරූප ගන්න නම් බැරිඋනේ මගේ දුරකථනයේ බැටරිය පරිස්සම් කරගන්න සිදුවූ නිසා. රත්නපුරේ පැත්තෙන් යන පාරවල් දෙකම කැලෑව මැදින් වැටී ඇති දීර්ඝ පාරවල් නිසා ස්වභාව සෞන්දර්යය නරඹන කෙනෙකුට හොඳම මාර්ගය ඒවා තමයි. ඉතින් අපිට ගමන සංවිධානය කරලා ඒ ජොලිය ගන්න ඉඩ සලස්වපු නිෂ්ටයි ඇගේ ගෙදර අයටයි ස්තූති කරලම මේ චාරිකා සටහනට තිත තියනවා.

සුනාමිය ගැන කියන්න කලින් සුනාමියට කලින් දවස ගැන කියන්නම්. ඒ 2004 නත්තල් දවස, සෙනසුරාදාවක්. ඒ කාලෙ මම උසස්පෙල කරනවා. සෙනසුරාදා සවස 5.30 – 7.30 මට රසායන විද්‍යා පංතියක් තියෙනවා ගාලු නගරයේ. ආපහු ඉරිදා උදෑසනත් 8 – 10 දක්වා ඒ පංතියම තියෙනවා. ඔන්න ඉතින් සෙනසුරාදා රෑ පංතිය ඉවරවෙලා අපේ ගැන්සිය ඇලෝසියස් පල්ලිය පැත්තෙත් රවුමක් ගහලා (නත්තල් දවස නිසා ලයිට් එහෙම දාලා බලන්න ලස්සනයි) බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට එනකොට අපි කාටවත් යන්න බස් නෑ! මට ඕනෙනම් විනාඩි 15ක් පයින් ගිහින් ගෙදර යන්න පුලුවන් උනත් අනිත් කට්ටියත් එක්ක ඔන්න ඔහේ ඉන්නවා කියලා හිතලා අපි බස්ස්ටෑන්ඩ් එකේ තාප්ප කෑලි උඩ වාඩිවෙලා කයිය ගහ ගහ හිටියා. එච්චර වෙලාවක් බස්ස්ටෑන්ඩ් එකේ වල බැස්ස මුල්ම වතාවත් ඒකද කොහේදෝ. කොහොමහරි හෙට වෙනකොට මේක පොලවට සමතලා වේවි කියලා අපි කාටවත් හිතුනෙ නෑ.

පහුවෙනිද උදේ සුපුරුදු විදියට මම 7.45ට විතර පංතියට ගියා. පංතිය තියෙන්නෙ ගාලු නගරයෙම කලුවැල්ල කියන හරියේ. ඔය පංතිය 8ට පටන්ගන්නවා කිව්වට මොකද අපේ මිස් එන්නේ 9ට. අපිට එතකං කරන්න ටියුට් එකක් දීලයි තියෙන්නෙ. කෙල්ලො මහන්සි වෙලා ඕක කරත් අපි නං කරන ටියුට් එකක් නෑ, ඔය පැය අපි පංතියෙ පිටිපස්සට වෙලා කයිය ගහන එක තමයි කරන්නෙ. මිස් ආපුගමන් අපි කරන්නෙ මෙච්චර වෙලා ටියුට් එක කරන්න මහන්සිවෙච්ච බවක් අඟවලා උදේට කන්න කියලා ඉන්ටර්වල් එකක් ඉල්ලගන්න එක. :D එදා මිස් එනකොට 9.10 විතර ඇති. අපි ඉතිං සුපුරුදු විදියට ඉන්ටර්වල් එකක් ඉල්ලගෙන උදේට කන්න යන්න කියලා එලියට බැස්සා.

ඔය කලුවැල්ල කියන හරියේ මුහුද අයිනේ තියෙන්නේ අනවසර ඉදිකිරීම් නිවාස ටිකක්, මම හිතන විදියට. පාරට වඩා මීටර් 50ක් විතර දුරින් තමා මුහුද තියෙන්නේ, නමුත් පාරේ ඉඳන් මුහුද පේන්නේ නෑ. ඔන්න ඔය ගෙවල් අතරේ මුහුද අයිනේ තියෙනවා දෙමල ජාතිකයෙකුට අයිති සයිවර් කඩයක්. ඕකේ කෑම රස නිසා අපි ඕකෙන් උදේට පරාට කනවා. ඔන්න එදාත් අපි සුපුරුදු විදියට ඔය කඩේට ගියා. එදා පෝය දවසක් නෙව. කඩේ වහලා! කඩේ අයිතිකාරයගෙ ගෙදරත් වහලා දාලා තිබුනේ. අපි ඉතින් ආපහු පාරට ආවා වෙන තැනකින් කනවා කියලා හිතලා. අපි ඔය ගිය කඩේ ලඟ ඉඳන් පෙනෙන මානයේ මුහුද තිබුනත් අපිට ඔය දිහා බලන්න එච්චර උවමනාවක් තිබ්බෙ නෑ. ඔය වෙලාවෙ මුහුද තියෙන්න ඇත්තේ අර වාර්තා වුන විදියට පස්සට ගිහින්. ඒත් අපිට විතරක් නෙමෙයි, ඒ හරියෙ හිටපු කාටවත් මීටර් වෙච්ච බවක් නම් පෙනුනේ නෑ. හැබැයි ඒ හරියේ ගෙවල්වල මිනිස්සු නැගිටින්නේ නං පරක්කු වෙලා. ඒ අය ඕක දකින්නත් නැතුව ඇති.

[සිතියම විශාල කර බැලීමට ඒ මත ක්ලික් කරන්න]

අපි ඉතින් ආපහු පාරට ඇවිත් පාර අයිනේ තිබුනු ජංගම කෑම කරත්තයකින් මොන මොනවහරි අරගෙන කෑවා. ඔය හරියේ පාර අයිනේ දිගටම තියෙන්නේ ස්වර්ණාභරණ කඩ. ඔය කඩ අතරින් තියෙන කුඩා අඩිපාරවල් වලින් තමා මුහුද පැත්තේ මම අර කියපු කඩේ ඇතුලු ඒ ගෙවල් වලට යන්න තියෙන්නේ.

ඔන්න ඉතින් අපි කකා ඉන්නකොට එකපාරටම කලබලයක් වගේ සද්දයක් ඇහුනා. ඔය ප්‍රදේශයේ සංස්කෘතියේ වලි බහුල නිසා අපි හිතුවේ හොඳ මරාගැනිල්ලක් වෙන්න ඇති කියලා. මෙන්න ටිකකින් අර අතුරු පාරවල් වලින් මිනිස්සු පාරට දුවගෙන එන්න ගත්තා. කාන්තාවො එහෙම මෙලෝ සිහියක් නැතුව නයිටි පිටින්ම දුවගෙන එන්න ගත්තා විලාප තියමින්. ඒ පිටිපස්සෙන් සාමාන්‍ය තරමක වතුරපාරක් ඇවිත් පාරේ පැතිරෙන්න ගත්තා.

දැකලා තියෙනවා නේද ජලසම්පාදන එකෙන් දුරට වතුර ගෙනියන්න පාවිච්චි කරන අඩි දෙකක් පළල වතුර බට? විශ්වාස කරන්න, මම හිතුවේ මේ හරියෙන් යන එහෙම වතුර බටයක් පිපිරිලා වතුර ගලනවා වෙන්නැති කියලා. ගෙවල් ඇතුලට වතුර ආපු නිසා වෙන්නැති මේ මිනිස්සු කෑගහගෙන පාරට දුවගෙන එන්නේ කියලයි මට එකපාරටම හිතුනේ. අපි කවදාවත් අහලා නෑ නේ මුහුද ගොඩගලනවා කියලා කතාවක්!

අපි හිටපු හරියේ උස ගොඩනැගිල්ලකට තිබුනේ අපේ පංතිය තිබුනු ගොඩනැගිල්ල තමා. ඒක තට්ටු 4ක බිල්ඩිමක්. ඉතිං මිනිස්සු දුවගෙන එන්න ගත්තා මේ පැත්තට. දුවගෙන එන මිනිස්සු කෑගහගෙන ආවේ “මුහුද ගොඩගලනවා” කියලා. අපිට මේ වෙන්නේ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගන්න බැරිඋනත්, එනපොට හොඳ නෑ වගේ පෙනුනු නිසා අපිත් බිල්ඩිම පැත්තට දුවගෙන ආවා. අපි පංතියට එනකොට මිස් ගෑනුලමයි ටිකට ගණං වගයක් කියලා දෙනවා. අපි කලබලෙන් වගේ දුවගෙන ආපු නිසා මිස් එලියට ඇවිත් බැලුවා. “මිස්! මුහුද ගොඩගලනවලු!” මම කිව්වේ පංතියේ අයටත් ඇහෙන්න ටිකක් සද්දෙන්. එකපාරටම කෙල්ලො ටික හිනාවෙන්න ගත්තා! :D මම උදේපාන්දර හොඳ ජෝක් එකක් දානවා කියලා හිතන්න ඇති! :D මිස් කෝකටත් කියලා එබිලා බැලුවා පාර දිහා, එතැනට පාර පේනවා. පාරේ මේ වෙනකොට ඇලක වගේ වතුර පිරිලා තිබුනේ. මිස් පාර දිහාට යන්න උත්සාහ කලත් අපි ඊට ඉඩදුන්නේ නෑ. අපි මිස්වත් ගෑණුලමයිටිකවත් උඩ තට්ටුවට යවලා ආයෙ පාර දිහාට ආවේ කාටවත් උදව්වක් දෙන්න පුලුවන් නම් කරන්න කියලා හිතාගෙන.

මේ වෙද්දි මිනිස්සු සෑහෙන්න අපේ බිල්ඩිම දිහාට දුවගෙන එනවා. හැමෝම වගේ හොඳටම තෙමිලා. මොකද මේ වෙනකොට පාරේ ඉනක් තරමට වතුර. සමහරු පොඩ්ඩක් තුවාල වෙලා. අපි පුලු පුලුවන් විදියට ඒ අයව බිල්ඩිමේ උඩ තට්ටුවට යැවුවා. ටික වෙලාවකින් මට එලෝපොල් පෙනුනේ ඉරිදා උදේ කියන්නේ අපේ තාත්තා බඩු ගන්න ටවුන් එකට එන වෙලාව බව මතක් වෙච්ච නිසා. ඔය කාලෙ අපේ අතේ මොබයිල් නෑ. එකම එකයි තිබුනේ, දැන් music.lk සයිට් එක කරන අපේ මිත්‍රයා හිරාන් අතේ. මම උගෙන් ෆෝන් එක ඉල්ලගෙන ගෙදරට කතා කරලා බැලුවාම යාන්තං ඇති තාත්තා ගෙදර :)

විනාඩි 15න් විතර ටිකකින් වතුර අඩුවෙලා ගියාම අපි සෙට් එක ටවුම දිහාට පයින් යන්න පිටත් උනා. අපි හිටපුහරියේ කඩවල්වල තිබුනු දේවල් දොරවල් කැඩිලා ඒවෙනකොට තිබුනේ පාරේ.  කවුන්ටර් වල තිබුනු මුදල්, ස්වර්ණාභරණ පවා. සුද්ධෝදන පොරවල් ඒ වෙනකොටත් සීන් එකට එන්ටර් වෙලා හිටියේ. අපි ටවුන් එක පැත්තට යනකොට ඈත පෙනුනා බස් පෙරලිලා තියෙන හැටි. ටවුන්හෝල් එක ලඟට යනකොට අපි මුල්ම මිනිය දැක්කා. (ඒ වෙනකනුත් අපිට හිතිල තිබුනෙ නෑ මේක මාරාන්තික ව්‍යසනයක් වෙන්න ඇති කියල.) ටවුන්හෝල් එකේ මිටි තාප්පෙ උඩ කවුරුහරි තියලා තිබුනා වයසක ආච්චි කෙනෙකුගේ මල සිරුරක්. මේක දැක්කාම අපිට ටිකක් බය හිතුන නිසා අපි ටවුන් එකට යන අදහස අතෑරලා ආපහු පන්තිය තිබුනු තැනට ආවා.

මේ වෙනකොට පන්තිය හරියේ වතුර බැහැලා තිබුනු නිසා අපි පන්තියේ ලමයි ටික ගලවා ගැනීමේ rescue mission එක ආරම්භ කලා. ටවුමට නොගිහින් වෙනත් පාරකින් පංතියේ ලමයි ටිකත් අරගෙන මිස්ගේ ගෙදරට අපි ගියා. පස්සෙයි දැනගත්තෙ අපි ඒ ගිහින් ටික වෙලාවකින් ආපහු වතුර ඇවිත් තියෙනවා කියලා.

අපේ නලින් මේ කාලෙ digital camera එකක් අරගෙන තිබුනෙ (digital camera කියන්නෙත් ඒ කාලෙ අපි වගේ පොඩි මිනිස්සුන්ට දුලබ දේවල්) හිතගිය ගෑණුලමයගෙ හොරෙන් පොටෝ ගන්න :P ඉතිං මෑන් ඕක හැමදාම පංති ගේනවා. කරුමෙට මේ දවසෙ මේ යකා මේක ගෙනත් නෑ. නැත්තං අපේ මතක සටහන් කැමරා ඇසින්ම සටහන් කරගන්න තිබුනා.

ගෙදර ඇවිත් බලනකොටයි දැනගත්තෙ අපේ ආච්චි තවමත් ගෙදර ඇවිත් නැති වග. අම්බලන්ගොඩ ඉන්න අපේ පුංචිඅම්මලැයි ගෙදර කලින් දවසෙ ගිය ආච්චි එදා උදේ තමයි ආයෙ ගෙදර එන්න අම්බලන්ගොඩින් පිටත්වෙලා තිබුනෙ. සවස් වෙනකනුත් බලලා තාත්තා රෝහලටත් ගියා බලන්න. ඊලඟ දවස් කීපයෙම හැම තැනම හොයලා,(මලසිරුරු ගෙනගියා කියල ආරංචිඋන) බටපොල රෝහලට පවා ගිහින් බැලුවත් ආච්චි ගැන ආරංචියක් හොයාගන්න බැරිඋනා. ඒ හෙවිල්ල ලේසි වැඩක් උනේ නෑ, ගාලු පාර අවහිර වෙලා නිසා වාහන යන්න බැරි තත්වයක් තිබුනේ. ෆුට් සයිකල් වලින් තමා අම්බලන්ගොඩටම ගියේ. අදටත් අපි දන්නෙ නෑ අපේ ආච්චිට මොනව උනාද කියලා. නාඳුනන පිරිසක් එක්ක අවසන් ගමන් යන්න එයාට සිද්ධ වෙන්න ඇති.

අදටත් අපේ ගැන්සිය කතා වෙන්නෙ එදා පෝය දවසක් නොවී අර අපි වෙනදා කන දෙමල කඩේ ඇරල තිබ්බනං අපිට මොකද වෙන්නෙ කියලා. ඒ කඩේ රේඩියෝව දාලා තියෙන සද්දෙට අපිට ඔය කලබල අනිවාර්යයෙන්ම ඇහෙන්නෙ නෑ. වතුරෙ ගිලෙනකංම  අපි පරාට ගිල ගිල ඉඳීවි. සුනාමියෙන් පස්සෙ දවසක් අපි ඒ කඩේ පැත්තෙ ගියා. එදා මිනිස්සු ගමනක් ගිහින්ලු තිබුනේ. ගෙදර බඩුමුට්ටු ඔක්කොම විනාස වෙලා තිබුනා කිව්වා. අපි හිටපු පංතියේ ඉඳන් මුහුදට ඒ හැටි දුරක් තිබ්බෙ නැතත්, ඒ හරියේ මුහුද අයිනේ ඉදිකිරීම් ගොඩක් තිබුනු නිසා රැල්ල ඒවායින් ප්‍රතිරෝධයකට ලක්උනා. ඒ නිසා අපිට රැල්ලෙන් බලපෑමක් උනේ නෑ, පාර අයිනේ තිබ්බ ගොඩනැගිලි කඩාවැටුනෙත් නෑ. නමුත් ඒ හරියේ මුහුද අයිනේ ගෙවල් වල සැලකිය යුතු මිනිස්සු සංඛ්‍යාවක් මිය ගිය වගත් අපිට පස්සේ දැනගන්න ලැබුනා.

සුනාමියෙන් පස්සේ සති දෙකක් විතර යනකං ජීවත් වීම ලේසි දෙයක් උනේ නෑ. කඩවල්වල බඩු නෑ, ෂෙඩ් වල තෙල් නෑ. ඇයි ඉතිං සැපයුම් නෑ නෙ. හොඳ වෙලාවට අපේ තාත්තා කලින් දවසෙ ටවුන් ගිහින් ඊලඟ සතියට සෑහෙන්න බඩු ටිකක් ගෙනත් තිබුනු නිසා ටිකක් විතර ෂේප් උනා. මේ බඩු හිඟය වෙන බව කල්තියාම දැක්ක අපේ බාප්පා ඒ පැත්තෙ කඩවල් වලින් අත්‍යාවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය ටිකක් ගෙනැත් දීපු නිසා අපේ ආහාර ප්‍රශ්න විසඳුනා. අපිටත් මෙච්චර අමාරු උනානං සුනාමියට අහුවෙලා බඩුමුට්ටු දේපල විනාස වෙච්ච අයට ජීවිත ගැටගහගන්න කොච්චර අමාරුවෙන්න ඇත්ද?

සුනාමියෙන් පස්සේ දවස් කීපයක්ම මම ටවුන් එක බලන්න ආවා. නමුත් බය කොච්චරද කියනවානං රැල්ලක් දැං එයි දැං එයි කියලා බයෙන් තමයි ගියේ. ඒ වෙනකොට ටවුන් එකට කිට්ටු වෙන්න බැරි තරම් ගඳයි, කුණු පල්වෙලා. සුන්බුන් අස්කරලා ටවුන් එක ටිකක්හරි ගොඩගන්න සති දෙකක් විතර ගියා මට මතක විදියට.

ඔන්න දැං කියන්න හදන්නේ තාක්ෂණික පසුබිම ගැන. කොහොමද ගාලු නගරයට සුනාමියෙන් හානි උනේ කියලා.

මුලින්ම මේ සිතියම බලන්න.

මේ ගාලු කොටුව ගොඩබිමට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන විදිය. බලන්න ඒකෙ දෙපැත්තෙන් බොකු දෙකක් හැදිලා තියෙන විදිය. මේ පිහිටීම නිසා කොටුව දෙසට මුහුදෙන් එන රැල්ලෙන් එන වතුර කොටුව දෙපැත්තෙන් ගිහින් අර බොකු දෙකෙන් ටවුමට ඇතුලු වෙනවා. මේවා ක්‍රිකට් පිට්ටනියත් යටකරගෙන ගිහින් බස් ස්ටෑන්ඩ් එක තියෙන හරියට එනවා.

දැං මේ සිතියම බලන්න.

[සිතියම විශාල කර බැලීමට ඒ මත ක්ලික් කරන්න]

මේ ගාල්ලේ බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ආශ්‍රිත ප්‍රදේශය. මම නිල් පාට ඊතල වලින් දක්වා තියෙන විදියට, ටවුන් එකේ ඔය හරිය ගොඩබිම දෙසට බෑවුම. ඒ කියන්නේ පාර තියෙන්නේ උසින්. ඉතින් කොටුව පැත්තෙන් එන වතුර පාර මුලු බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ප්‍රදේශයම හෝදගෙන බෑවුම තියෙන ගොඩබිම දෙසට යනවා. ඒ කියන්නේ ඇල හා ගොඩබිම දෙසට තියෙන පාරවල් 3 ඔස්සේ වතුර ගොඩබිමට ගලායනවා. ඔය සිතියමේ ලකුණු කරල ඇති අන්තර්ජාතිකව ප්‍රසිද්ධ උන අජන්ත සමරවික්‍රමගේ වීඩියෝ එකේ හිටපු ගෑණුලමයි ටික හිටපු තැන. ඒ අය වේගයෙන් ඕලන්ද ඇල දෙසට ගසාගෙන ගියෙත් ඒ නිසයි. [ඒ වීඩියෝ එක Youtube හි නරඹන්න]

බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ මැද තියෙන තට්ටු දෙකේ කොටස හැර ඉතිරි සියල්ලම විනාශ උනා. ඒ දවස්වල කට්ටිය පොර ටෝක් නං දුන්නා බස් ස්ටෑන්ඩ් එක අලුතෙන් තට්ටු දෙකට හදනවා, අරක, මේක, කියලා. හැබැයි වෙච්ච දෙයක් නං නෑ.  ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ අය එකතු වෙලා ශ්‍රමදානයක් දාලා සති දෙකෙන්ද කොහෙද තාවකාලිකව බස් ස්ටෑන්ඩ් එක හැදුවා. ඒ තාවකාලික එක තමා මෑතක් වෙනතුරුම තිබුනේ :P ජේවීපී එක නොහිටියනං අපිට බස් එනකං ඉන්න වෙන්නේ අවුවේ !

හිතුවට වඩා පෝස්ට් එකත් දික් උනා. ගාල්ලේ අයටත් වඩා දරුණු විදියට ව්‍යසනයට මුහුණ දුන්නු පැරෑළිය හා හම්බන්තොට වගේ ප්‍රදේශවල ජනතාව ගැනත් මතක් නොකර බැහැ. ලංකාවෙන් විතරක් 50,000ක් විතර මියගිය මේ ව්‍යසනයේ දුක්බර අතීතය ඇවිස්සුවා මේ ඇති කියලයි හිතෙන්නේ. සුනාමියෙන් දිවි අහිමිකරගත් මගේ ආච්චී ඇතුලු සියලු දෙනාට තමතමන් ඇදහූ ආගම් වලට අනුව විමුක්තිය කරා යන්න කියලා මම ප්‍රාර්ථනා කරනවා.

තරමක් හද සසල කරන මේ ඡායාරූප දෙසත් ටිකක් බලන්න. මේවා පලකරන්න හේතුව මේ සිදුවීම ඇසින් නොදුටු බොහෝදෙනාට මෙහි දරුණුකම ගැන එතරම් feeling එකක් නොමැති වීමයි. මම විශ්වවිද්‍යාලයේ මිතුරන්ට මේ සිද්ධිය විස්තර කරනකොටත් වැඩි දෙනෙකුට මේක එච්චර “ලොකු සීන්” එකක් ලෙස දැනුනේ නෑ. ඇතැම් සංවේදී අයට මේවා බලන්න ටිකක් අමාරුවෙන්න පුලුවන් නිසා මම ඡායාරූප මෙහි පල නොකොට ලින්ක් කරනවා.

ඡායාරූපය 1

මේ ගාල්ල කරාපිටිය ශික්ෂණ රෝහලේ මෘත ශරීරාගාරයේ මල සිරුරු ගොඩගසා තිබුනු ආකාරය. හඳුනා නොගත් මලසිරුරු සිය ගණනක් මේ ආකාරයට සතියක් පමණ රෝහලේ මේ ආකාරයට විවෘත පරිසරයේ තබාගෙන (freezer පහසුකම් කොයින්ද මෙච්චර සිරුරු ගොඩක් දාන්න?) අවසානයේ ඒවා සමූහ සුසානයක මිහිදන් කෙරුනා.

ඡායාරූපය 2

සිරුරු හඳුනාගැනීමේ පහසුව සඳහා අංක කර තිබුනා. මේ එක් සිරුරක ඉහලට එසැවී තිබුනු අතක අංකයක් එල්ලා තිබුනු ආකාරයයි.

සුනාමි ගැන තාක්ෂණික පසුබිම දැනගන්න හොඳම වාර්තා වැඩසටහනක් තමයි මම කලිනුත් සඳහන් කල Seconds From Disaster වැඩසටහනේ Asian Tsunami කියන episode එක. කැමතිනම් ඒක මෙන්න මෙතැනින් බාගෙන (ටොරන්ට් එක) බලන්න, ඉතාම හොඳ වැඩසටහනක්.

මේ තත්වය ඉවසන්න බැරුව අපේ මලින්ත ළමයා ඊයේ මොබිටෙල් බැද්දට විසික්කරලා ඩයලොග් අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවයක් ගත්ත බව ආරංචි වෙන්න ඇතිනේ :D මිනිහා ඊයේ නුවර මොබිටෙල් එක ඉස්සරහ පැය 4ක් අඛණ්ඩ සත්‍යග්‍රහයක් කරාලුනේ :D

මොබිටෙල් හා ටෙලිකොම් කියන්නේ සහෝදර-සමාගම් නේ :P මේ දෙකම රජයේ නිල සන්නිවේදන සැපයුම්කරුවන් කියලයි හඳුන්වන්නේ. ඒ වගේම මේ දෙගොල්ලොම පාවිච්චි කරන්නේ එකම අන්තර්ජාල සබඳතාවයක් බෙදාහදාගෙන. මේ නිසා වේගය අඩු වෙනවනම් මොබිටෙල්ට විතරක් වෙන්න තියෙන ඉඩකඩ අඩුයිනේ. මටත් ටික දවසක ඉඳන් browsing වලදී තරමක් අඩු වේගයක් වගේ දැනුනු නිසා මම අද නිකමට වගේ Speed Tests කීපයක් කරලා බැලුවා. තත්වේ හිතුවාට වඩා දරුණු වෙලානේ !

මගේ සම්බන්ධතාවය 512kbps එකක්. ඒ කියන්නේ සාමාන්‍යයෙන් මේක ඉස්සර Speed Test කලාම 0.48-0.51Mbps විතර වේගයක් දකින්න පුලුවන් උනා. ඒත් දැන් නම් අඩුවෙලා වගේ. මෙන්න මම ලෝකයේ හතරදික්බාගයේ විවිධ තැන් වල පිහිටි server සමග කරපු Speed Test වල ප්‍රතිඵල.

London, United Kingdom

New York, USA

Mumbai, India

Male, Moldives

Tokyo, Japan

දැක්ක නේද? :D ලඟ තියෙන මාලදිවයින එක්ක විතරයි ටිකක් හරි වේගවත් සබඳතාවයක් තියෙන්නේ. සමස්තයක් ලෙස ඔක්කොම එක්ක Ping Latency එක වැඩි වෙලා බව නං පේනවා. Streaming Video අල වෙන්න එහෙම මේක හේතුවක්. මේ දවස්වල ADSL වලින් Youtube video එකක් බලන්න නහින්න ඕනෙ.

මෙන්න කොළඹ තියෙන තමන්ගෙම SLT සර්වරය සමග ගනුදෙනුව,

අන්තර්ජාල සේවා වැඩි වැඩියෙන් සැපයීම නම් හොඳයි වගේම විය යුත්තක්. ඒත් වැඩිවන ධාරිතාවට සරිලන විදියට සේවාව කළමණාකරණය කරන්නෙ නැතුව, අප්ග්‍රේඩ් කරන්නෙ නැත්තං නම් දෙන සේවාවෙනුත් වැඩක් නෑ. මෙහෙම ගිහින් තව ටික දවසකින් ADSL හා Mobitel සම්බන්ධතා Dial Up ගාණට ස්ලෝ වෙයිද දන්නෑ ! :D

මොනවද අනිත් ADSL පාරිභෝගිකයන්ගෙ අත්දැකීම්? කමෙන්ට් එකක් කාරිය දාන්න ඔබේ Speed Test result වලට ලින්ක් එහෙම එක්ක.

මම අද උදෑසන කෝච්චියේ කොළඹ එන්න පිටත් උනා. ගාල්ල ස්ටේෂමෙන් කෝච්චිය පිටත් වෙද්දී ඒ වෙනකොටත් තරමක වේගයක් ලබා සිටි කෝච්චියට නගින්න උත්සාහ කලා මනුස්සයෙක්, දුවගෙන ඇවිත්. ඒ මම හිටිය පෙට්ටියේ දොරකින්මයි. මේ වන විට මමත් ජනේලයෙන් මේ දිවඑන මනුස්සයා දෙස බලාගෙන හිටියේ.

අවාසනාවක් මහත ! අර වේගයෙන් යන දුම්රියේ (ඒ වන විටත් කොහොමටවත් නගින්න බැරි තරම් වේගයකිනුයි දුම්රිය ගමන් කලේ) එල්ලෙන්න බැරි උනා අර මනුස්සයාට. ඔහු එක්වරම දුම්රියත් වේදිකාවත් අතර හිඩැසට ඇද වැටෙද්දී මම ඇස් පියාගත්තා.

මිනිසුන්ගේ කෑ ගැසීම සමග තිරිංග තද කර දුම්රිය නතර උනා. ගාඩ් මහතාත් මෙය දකින්නට ඇති. ඉන්පසු මිනිසුන් කතා කල දේ මට ඇසුනේ හීනයක වගේ. මගේ මුලු සිරුරම දහදියෙන් තෙත්වී ගිය අතර ඇස් නිලංකාර වුනා. මද හෝ සහනයක් ලැබුනේ දුම්රියේ වැසිකිලියට ගොස්, උදේ ගෙදරින් එන්නට පෙර බඩට දමාගත් කෙසෙල් ගෙඩියත් කිරි තේ කෝප්පයත් ආපසු ආපු පාරෙන්ම හැලීමෙන්ම පසුවයි. ලඟ සිටි කෙනෙකුගෙන් වතුර ටිකක් ඉල්ලාගෙන බීව්වා ඉන් පස්සේ. දුම්රිය කලුතරට එනවිටත් මම හිටියේ අසිහියෙන් වගේ.

මට මේ තරම් මේ සිදුවීම හිතට වැදුනේ ඇයි? මම මීට පෙර කෙදිනකවත් මිනිසෙකු මැරෙනවා දැක නැහැ, චිත්‍රපටයක මිස. තිරයේ මැවෙන එවන් දසුනක් හැබැහින් දැකීම කෙතරම් කටුකද? අනෙක් වැදගත්ම කරුණ වූයේ මගේ තාත්තාද දිනපතා දුම්රියෙන් සේවයට යන්නෙකු වීමයි. එය සිහිවූ වාරයක් වාරයක් පාසා මගේ කොඳු ඇට පෙල සීතල වී ගියා.

කොලඹ ගොස් කරන්නට හිටි වැඩ බොහොමයක් අතහැරදමන්නට වූයේ මට කෙලින් කටින් සිටින්නට බැරි තරම් පණ නැතිවී ගොස් තිබූ නිසාවෙන්. නුගේගොඩ මගේ නවාතැනට ගොස් පැය තුනක් පමණ නිදාගත් පසුවයි තරමක පණක් ආවේ.

විශේෂ සිදුවීමක් උනා දවල් කොලඹ නගර ශාලාව අසලදී. ඒ තමයි නුදුටු මිතුරෙකු, බ්ලොග්කරුවෙකු මුන ගැසීම. ඒ තමයි රජරට පුත්‍රයා හෙවත් උදාර මදුශංක ධර්මසේන. පැය බාගයක් පමණ ඔහු සමග කතාබස් කලා බස් නැවතුමේ සිට.

සවස නැවත ගෙදර එන්නට ගිය විට මට දුම්රියේ එන්න බෑ වගේ මොකක්දෝ අමුතු හැඟීමක් ආවා. ඒ පාර මම බස් එකේ ආවා.

ගෙදර ආ විගස කලේ ධාවනය වන දුම්රියේ කිසිදිනක නගින්නට උත්සාහ නොකරන මෙන් තාත්තා ගෙන් පොරොන්දුවක් ගැනීමයි.

මෙන්න මේකයි සිද්ධිය. මම ගිය සතියේ අපේ ගමේ පන්සක කඨින පෙරහැරක සිදුවුන විගඩම් ටිකක් විවේචනය කලා නේ. මේ ලිපිය අනවසරයෙන් එක් පුද්ගලයෙක් කොපි කරලා එලකිරි.කොම් ෆෝරමයේ පෝස්ට් කරලා. මෙහිදී එතන මගේ නමත් සඳහන් කරලා තිබුනත්, මම මේ බ්ලොග් එකේ පැහැදිලිව දක්වා තියෙන විදියට මගේ අවසරයක් නැතිව කොපි කිරීම මම අනුමත කරන්නේ නෑ. ඒ විතරක් නෙමෙයි. මේකයි හොඳම සීන් එක. මේක කොපි කරපු මනුස්සයා මගේ බ්ලොග් එකේ RSS feeds වලට email මගින් subscribe වෙලා. ඉතින් ලිපිය email වෙනවනේ උන්නැහේට. මේ මනුස්සයා අර ෆෝරම් එකේ මගේ ලිපිය දාලා තියෙන්නෙ “මට මේක ඊමේල් එකකින් ආපු එකක්….” කියලා. දැන් හරියට මම මේක ඊමේල් මගින් පතුරපු එකක් වගේ.

ඉතින් මේක එලකිරියෙදි කියවපු ශ්‍රී ලාංකික ෆෝරම් වාසී සිංහල බෞද්ධ ජනතාව අම්බානෙක කිපිලා, හේතු දෙකක් මත. පලමුවැන්න මේක කොපි කරලා පෝස්ට් කරපු මනුස්සයා ඉස්ලාම් භක්තිකයෙක් වීම හා මට එලකිරි ජනතාවගේ ප්‍රතිචාර වලින් පෙනී ගිය විදියට මෙයා කලිනුත් ආගම්වාදී වැඩ කර තිබීම.  මේක මට අදාල නෑ. මොකද මම නෙමෙයිනේ මෙයාට මේක එලකිරියට දාන්න කිව්වේ. මම මෙයාගෙන් මේ ගැන විමසුවාම කියනවා “සොරි බ්‍රෝ… කියන්න අමතක උනා…” ලු. !

දෙවන කාරනාව තමා මට වැදගත් වෙන්නේ. මේක ලියපු එකා, ඒ කිව්වෙ මම බෞද්ධ විරෝධියෙක්ලු, කාලකණ්නියක්ලු, blah blah blah…. ඔන්න ඔය වගේ කතා ගොඩක් තිබ්බා ඉතිං. මේක ගොතපු කතාවක්ලු, මොකද උන්නැහේලගෙ පලාත්වල  පන්සල් වල මෙව්ව වෙන්නෙ නැතිලු. ඉතිං හත්දෙයියනේ මම නෑ කිව්වයැ ! මම මේ කිව්වෙ අපේ ගමේ වෙච්චි දෙයක් මිසක් රටේම කඨින පිංකම් ගැන නෙමේ නෙ. එක පොරක් කියලා තිබ්බා මම **තවත් ප්‍රසිද්ධ බ්ලොග්කරුවෙක්** වගේම අපේ දේවල් වලට ගරහන එකෙක්ලු.ඉතිං මම කිව්වා මම එහෙම ගරහපු දෙයක් කියන්න බලන්න කියලා. මේ පොර කියන්නේ මේ ලිපිය ගැනමයි. බලන්න මිනිස්සු එක දේකට අනිත් අය ගැන වෙනස් වෙනස් ආකල්ප ඇති කරගන්නවද කියලා ! :D මෙතන “පොරක්” කියල කිව්වෙ අගෞරව කරන්න එහෙම නෙමේ. උන්නැහේ හැබෑවටම පොරක් විත්තිය තේරිච්ච නිසා ! මොකද කඨින පිංකම් තියෙන දවස් මතක නෑ කියල මට දොස් කියලත් තිබුනා, එදා උදේට නැගිටින්න ලෑස්ති වෙලි ඉන්න. උන්නැහේට නං ඒ ඔක්කොම කටපාඩංලු.

හොඳම ෆන් එක කට්ටිය මගේ ආගම predict කරලා ඒකටත් බනිනවා. සමහරු praveen කියලා ලියාගෙන ඒක මුස්ලිම් නමක් කියලා අර්ථ දක්වගෙන. එතකොට තවත් අය කියනවා “නෑ නෑ ඒ යකා කතෝලිකයෙක්” කියලා :) අනේ දන්නැති අයටයි මේ කියන්නේ, මම නං බෞද්ධයා. ඒ අතරෙ සැබෑ ආගම් ප්‍රේමියෙක් බුද්ධාගමට මම කරන නිගරුව ඉවසාදරා ගෙන ඉන්න බැරුව බ්ලොග් එකට ඇවිත් කුණුහරුප දෙකක් තුනක් ලියලා ගිහිල්ලත් තිබුනා :D

මම කිසිදාක සාමාජිකයෙක් නොවුන, නොවෙන්නට හිතාගෙන හිටිය ඒ ෆෝරමයේ මට සාමාජිකත්වය ගන්නත් උනා මට අන්තිමට, මේ විගඩමට උත්තර බඳින්න. අපේ යුරාජ් සහෝදරයා මට PM එකකුත් එවලා අහලා තිබ්බා “ඉන්දරේ අන්තිමට එලකිරියටත් ආවා නේද” කියලා. හෙහෙ… ආවා තමයි, හැබැයි රැඳෙන්න නම් බලාපොරොත්තුවක් නෑ. ආයෙත් එන්නේ මගේ ලිපියක් කොපි කරලා දාලා තවත් අවුලක් ගිය දවසට. :D

මම එලකිරියෙ වාද කරන්න ගියේ නෑ. හේතු දෙකක් නිසා. එකක්, මේක මම එතැන පෝස්ට් කරපු එකක් නෙමෙයි. අනික මම ස්වාධීන බ්ලොග්කරුවෙක්, මම බ්ලොග් එක ලියන්නෙ elakiri blogs platform එකේ වත් නෙමෙයි. ඒ නිසා එතැන තර්ක කරන්න මම බැඳී නෑ. ඒ නිසා සංවාද කරන්න කැමති අයට මගේ බ්ලොග් එකේ comment form එක විවෘතයි නේ.

මේ කියන්නේ ඒ ලිපිය තේරිච්ච නැති, ෆෝරම්වාසී කුක්කු බබාලට. ආයෙමත් කියවන්න, තේරෙන්නෙ නැත්තං දැනුම් තේරුං තියෙන වැඩිහිටියෙක්ගෙන් අහන්න ලැජ්ජ වෙන්න එපා. ඒ ලිපියෙන් විවේචනය වෙන්නෙ බුද්ධාගමවත්, කඨින පිංකමවත්, බෞද්ධ සිරිත්විරිත් වත් නෙමේ. අපේ ගමේ කොල්ලෝ ටිකක් ආගමට නිගරු කරපු විදියයි. හොඳට ඔලුවට දාගන්න, “අපේ ගමේ” කියන එක. මොකද මේ සිද්ධිය වෙන්නෙ රචකයගෙ ගමේ මිසක් ලංකාවෙ හැම තැනකම නෙමෙයි. මට ඇහැරුනේ හේවිසි නාදෙට බව හැබෑව. නමුත් මට හේවිසි වාදනයටවත් කඨින පෙරහැර ගැන වත් ක්‍රෝධ සිතුවිල්ලත් පහල උනේ නෑ. මට තද උනේ අර මෝලමත් ගහමින් විනෝද වුන ප්‍රේතයෝ රැල සමගයි. එහා ගෙදර බබා අවදිඋනෙත් ඒ මෝලමේ සද්දෙට බව විස්වාසයි. නැවතත් කියන්නේ, ලිපිය හොඳින් කියවන්න.

ඊලඟට කියන්න තියෙනවා කාරනා දෙකක්. වෙනත් මාතෘකාවලින් ලියවුනු ලිපි ආගම්වාදී ගැටුම් ඇති කරන්න යොදා ගන්න එපා කියලා ඉල්ලනවා බොහොම කරුනාවෙන්. ඒ වගේම අර සැදැහැවත් බෞද්ධයන්ට කියන්න තියෙන්නේ පොඩ්ඩක් ඇස් ඇරලා ලිපිය හොඳහැටි කියවලා බලලා එකඟ වෙන්න බැරි දේවල් එහෙම තියේනං ශිෂ්ඨ විදියට සංවාද කරමු කියලා. මේ ශිෂ්ඨ සංවාද නං ඔය ෆෝරම් සංස්කෘතියට ආගන්තුකයි නේ :P (මොකද එතන උනත් මේ ගැන සංවාදයක් ඇති වෙනවා වෙනුවට උනේ අර කොපි කරපු එකාටත් මටත් අම්බානෙක දෙහි කැපීම) කමක් නෑ, ටිකක් පුරුදු වෙන්න උත්සාහ කරමු. ඒ වගේම අකුරු කියවන්න බැරි අය නැනි නිසා ලිපිය සම්පූර්ණයෙන් කියවලා වාද කරන්න, උඩිව් පල්ලෙන් බලන්නෙ නැතුව.

මම photoblog එකක් පටං ගත්තෙ මාස දෙකකට විතර කලින්. ඒක පටන් ගන්න හිතුනෙ මලින්තගේ පොටෝබ්ලොග් එක දැකල. ඉතින් මම හිතුවා මගේ පැත්තකට දාලා තියෙන .info ඩොමේන් එකෙන් වැඩක් ගන්න, ඒකෙන් පොටෝබ්ලොග් එකක් දාන්න. දැං කැමරාෆෝන් එකකුත් තියෙන නිසා හොඳ ෆොටෝ ටිකක් ගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා හිතුනා.

පොටෝ බ්ලොග් එකක් පටං ගන්නව කියන්නෙ bandwidth කන වැඩක්. පොටෝ එකක් 0.4MB වත් වෙනවා. අවුරුද්දක් විතර පොටෝ එකතු කරාම web space එකත් ඉවරවේවි. ඉතිං මේක මගේ මේ බ්ලොග් එක තියෙන හොස්ට් එකේම දාගත්තොත් මාසෙ ඉවරවෙන්නත් කලින් bandwidth පනී කියලා හිතුනා. ඒ නිසා විසඳුම විදියට 000webhost කියන free hosting සර්විස් එකේ මගේ පොටෝ බ්ලොග් එක පටං ගත්තා.

කාලය හොඳින් ගත වී ගියත් ඊයෙ පෙරේදා බලනකොට ftp වලින් ලොග් වෙන්න බෑ. cpanel එකවුන්ට් එකේ පාස්වර්ඩ් එකත් ඒකමයි, cpanel ලොග් වෙන්න පුලුවන්, ftp ලොග් වෙන්න බෑ. පොටෝබ්ලොග් එකට මම පාවිච්චි කරපු Yet Another Photoblog කියන වර්ඩ්ප්‍රෙස් ප්ලගිනයේ අලුත් version එකක් ඇවිත් තියෙන වග දන්වපු නිසා මම ඒක අප්ඩේට් කරන්න ගියා. හුටා ! අප්ඩේට් වෙන අතරෙදි connection එක reset උනා ! ප්ලගිනයත් ඉවරයි. ඉතිං දිගටම ftp වලින් ලොග් වෙන්න උත්සාහ කරන අතරේ මට මේල් එකක් ආවා “account එක misuse කරපු නිසා suspend කලා” කියලා. free usersලාට suspend කරපු account නැවත active කරගන්නත් බැරිලු. :@

ඉතිං ඒපාර shutterchance.com කියන free photoblog සර්විස් එකේ බ්ලොග් එකක් පටං ගත්තා ඊයේ. ඒක එච්චර අල්ලලා ගියේ නෑ, restrictions නිසා. දවසකට එක පොටෝ එකයි publish කරන්න පුලුවන්.

පොටෝබ්ලොග් සිහිනය අතඇරලා දාලා ඉන්නකොට අද උදේ ගයාන් කල්හාර මල්ලි එකඟ උනා තමන්ගෙ සර්වරෙන් ස්පේස් එකක් මට පරිත්‍යාග කරන්න. ඉතිං ගයාන් මල්ලිගේ පිහිටෙන් ආයෙත් මගේ ඩොමේන් එකේම පොටෝබ්ලොග් එක පටන්ගත්තා. ඔන්න විපතේදී අතහිත දීම ගැන ගයාන් කල්හාර මල්ලිට මගේ ස්තූතිය හිමිවෙනවා.

කලින් මම පොටෝබ්ලොග් එක කලේ Wordpress මත. Wordpress සඳහා Yet Another Photoblog කියන ප්ලගින් එක හෝ PhotoQ ප්ලගින් එක දැම්මාම හොඳ පොටෝබ්ලොග් එකක් හදාගන්න පුලුවන්. නමුත් Wordpress වල ප්‍රශ්නේ තමා අධික resource හා bandwidth පරිභෝජනය කිරීම.

ඊයෙ හදිස්සියෙම හර්ෂණ මට එයාගෙ පොටෝබ්ලොග් එක පෙන්නුවා. බැලින්නං ඒක හදලා තියෙන්නෙ Wordpress මත නෙමේ. PixelPost කියලා වෙනත් PHP-MySQL  ‍photoblog script එකකින්.

PixelPost බොහොම “බර අඩු” script එකක්. forum එකේ කියවෙන හැටියට අඩු resources හා bandwidth භාවිතයක් තියෙන්නේ. Script එකේ source file පවා ගොඩක් සරලයි.

ඉතින් ඔන්න මමත් ආපහු මගේ පොටෝබ්ලොග් එක PixelPost මත මගේම ඩොමේනයේ පටන් ගත්තා. මේක සිංහල බ්ලොග් එකක් නොවන නිසා සින්ඩියේ ඇතුලත් වෙන්නෙ නෑ. ඒ නිසා මගේ photography බලන්න කැමති අය මේක bookmark කරන්න, හෝ RSS feed වලට දායක වෙන්න.

http://indranama.info

Twitter පාවිච්චි කරන අයට @lensework ෆලෝ කිරීම මගින් අලුත් පොටෝ එකක් දැමූ විගස ඒ ගැන දැනගන්න පුලුවන්.

එහෙනම් එන්න, ඇවිත් යන්න එන්න…. පින්තූරෙ හිතට අල්ලල ගියොත් කමෙන්ට් එකක් කාරිය දාන්න අමතක කරන්න එපා.

—-
කියවන අයට තේරුනාද මංදා, මෙතෙක් කල් මේ බ්ලොග් එකේ OpenID මගින් කමෙන්ට් එකක් දැම්මාම නම අසලින් OpenID logo එක පෙන්නුනේ නෑ, parent comment වල. Threaded comment වල child comment වල විතරයි logo එක පෙන්නුවේ. මම තීම් එකේ නිමැවුම්කරු වන Sebastian Schneider ට ප්‍රශ්නය කිව්වාම ඔහු වහාම ඊලඟ අප්ඩේට් එකේදි ප්‍රශ්ණය විසඳුවා විතරක් නෙමෙයි මේ තීම් එක සිංහලට පරිවර්තනය කර දෙනවානම් එය ඊලඟ අප්ඩේට් එකේ සිට බෙදාහරින්නත් එකඟ උනා. අන්න අදහන්න වටින මිනිස්සු !

ඒකෙ නම Tweeple of India (tweeple.in), ඉන්දියානු අඩවියක්.

බැලූ බැල්මට අපේ tweets නැවත විසුරුවාහරින අඩවියක්. වැඩේ කියන්නෙ ඒකෙ අපිට ප්‍රොෆයිල් හිටං හැදිලා. අපි twitter.com එකේදි කරපු tweets මෙන්න මේකෙත් අපේ ප්‍රොෆයිල් එකේ තියෙනවා ! මගේ twitter statistics සියල්ලමත් මේකෙ තියෙනවා. මෙන්න බලන්න ඒකෙ මගේ පිටුව http://tweeple.in/user/indranama/ මෙතන indranama කියන එක වෙනුවට ඔබේ twitter username එක ගහලා බලන්න, අනිවාර්යයෙන් ඔබේ ප්‍රොෆයිල් එකකුත් තියෙනවා, ඔබ ඔබේ tweets protect කරලා නැත්නම්.

පොඩි ප්‍රශ්නෙකට තියෙන්නේ මෙම අඩවියේ ප්‍රොෆයිල් එක ඉවත් කරගන්න පහසුකමක් ලබා දීලත් නෑ. Powered by Twitter කියලා අඩවියේ පහලින් සඳහන් උනත් Twitter අඩවිය මෙබඳු වෙනත් සේවා පවත්වාගෙන යන බව අපි කලින් නම් අහලා නෑ.

මේක වැරදි වැඩක් බව අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නෑ නෙ. අපි twitter.com අඩවියේ ලියාපදිංචි වෙලා එහි tweet කරන්නේ එම අඩවියේ භාවිතයට පමණයි. වෙනත් අඩවිවලට ඒවා ලබාගෙන පලකරන්න නෙමෙයි. අනිත් අතට අපේ අනුදැනුමකින් තොරව අපේ ප්‍රොෆයිල් එකක් හදන්න වෙන කාටවත් අවසර තියෙන්න බෑ නෙ.

මේ වගේ දේවල්වලින් බේරෙන්න තියෙන එකම විදිය නම් තමන්ගේ tweets protect කිරීම. මම පෞද්ගලිකව එහෙම නොකරන්නෙ මම Selective Twitter Status (#fb ටැග් එක) මගින් ඇතැම් tweet ෆේස්බුක් status විදියටත් යොදන නිසා. tweet protect කලොත් මේ වැඩේ කරන්න බෑ. ඒ වගේම tweet protect කලොත් තමන්ගෙ බ්ලොග් එකේ twitter widget එකක් තියේනම් ඒවා ද අක්‍රිය වීමට ඉඩ තියෙනවා, බොහෝ දුරට.

මම හිතන්නේ අනිත් අඩවි වලට වඩා twitter එකේ මේ වගේ දේවල් වෙන්න හේතුව Twitter API එක අනවශ්‍ය ලෙස විවෘත වීම. මම ගොඩක් අත්දකින දෙයක් තමයි මොකක්හරි ඉංග්‍රීසියෙන් tweet කලොත් අනිවාර්යයෙන්ම එ‍හි තියෙන ඇතැම් keyword වලට අදාලව වෙලඳ දැන්වීම් reply tweets ලැබෙනවා. ඒ වගේම අලුත් ඉංග්‍රීසි tweet එකක් කල සැනින් තව නාඳුනන විදේශිකයන් කීපදෙනෙක් මාව follow කරන්න පටන් ගන්නවා. අපි tweet එකක් කල විට එක twitter හි ප්‍රධාන tweets ධාරාව, හෙවත් public timeline එකට එකතු වෙනවා. මේ public timeline එක ඕනෑම කෙනෙකුට විවෘතයි. පොඩි වැඩකෑල්ලක් දාලා අපිට public timeline එකේ keyword filter එකක් දාලා අවශ්‍ය tweets අල්ලගන්න පුලුවන්, ඒවා tweet කල විගසම. ඒ වගේම එක user කෙනෙක්ගේ tweets අල්ලගන්නත් පුලුවන් බාහිර පුද්ගලයෙකුට.මෙන්න මේ වගේ හේතු නිසා තමයි අනිකුත් social network වලට වඩා twitter දී අපිට ටිකක් වැඩිපුර බාහිර කරදර එන්නේ.

තමන්ගේ twitter username එක google search කරලා බැලුවොත් අපේ අනුදැනුමින් තොරව අපේ twitter stats, tweets, username එක යොදාගෙන අපිව කඩේ යවන සයිට් ඕනෙ තරම් හොයාගන්න පුලුවන්.

විශේෂයෙන් මතක තබාගත යුතු දෙයක් තමයි එම අඩවිවලදී හැර වෙනත් කිසිදු ‍නොදන්නා අඩවි වලට Twitter, Facebook පාස්වර්ඩ් ලබානොදෙන්න වගබලාගන්න. ඇතැම් අඩවි වල තියෙනවා Login with Twitter, Connect with Facebook වගේ options. ඒවා ප්‍රවේශමෙන් භාවිත කරන්න. පසුගිය දිනවල twitter භාවිත කරන බ්ලොග්කරුවන් රැසක් එබඳු fraud එකකට අහු උනා. (ඒ ගැන පහන්ගේ ලිපිය කියවන්න)

Twitter පාවිච්චි කිරීමේදී මේවාත් මතක තබා ගන්න.

කොහොම කොහොම හරි දැන් ඉතින් ඉස්සරට වඩා වැඩිපුර ඊමේල් එනවා මට. ගොඩක් ඒවා එදාම කියවන්න ඕනේ. ඉතින් මම කල්පනා කලා නුගේගොඩදී ඊමේල් ටික චැක් කොරගන්න හා බ්ලොග් එකට යමක් කමක් ලියන්න ක්‍රමයක් සෙට් කර ගන්න. මම මේ K770i ෆෝන් එක ගත්තෙ ඒකෙන් නෙට් යනවා කියල හිතලා. මෙච්චරකල් කලේ හදිස්සියට මොබිටෙල් සිම් එක දාලා Daily Delight ඇක්ටිවේට් කරගෙන ෆෝන් එක ලැපට ගහගෙන භාවිතා කරන එක. ඒත් ඒකෙන් ප්‍රශ්ණ කීපයක් උද්ගත වෙනවා.

1. දිනපතා ෆෝන් එක ගලවමින් ඩයලොග්-මොබිටෙල් සිම් මාරු කිරීමෙන් ෆෝන් එකට අවැඩක් වනු ඇතැයි හැඟී යාම
2. රු 32/= දී Daily Delight ඇක්ටිව් කරගත්තද, ලැබෙන මෙගාබයිට් 50න් බාගයක්වත් පාවිච්චි නොකීරීම නිසා මුදල් අපතේ යාම.
3. හැමදාම රු 32 ගානේ දාන්න ගියොත් මගේ බත් කාඩ් එක කැපී යෑමට ඇති ඉඩකඩ :D
4. ලැපට සවිකරගෙන නෙට් යන විට ෆෝන් එක ගජරාමෙට රත්වීම නිසා වැඩිවේලා online සිටීමට නොහැකි වීම.
5. මොබිටෙල් සිම් එකට මාරු වූ විට මල්කැඩීමට නොහැකි බැවින් විධායකයෙන් එන චෝදනා (හා තර්ජන) :D

ඉතිං මම කල්පනා කලා ෆෝන් එකට පොඩි Data Package එකකුත් දාගන්න. ෆෝන් එක රත් වෙන නිසා වැඩි වෙලාවක් online ඉන්න බැරි නිසාත්, ප්‍රධාන පරමාර්ථය මේල් ටික චෙක් කිරීම පමණක් නිසාත් පොඩි ඩේටා පැකේජ් එකක් හොඳටම ඇති. මොකද දවසක මේල් බලන්න මෙගාබයිට් 3ක් වත් යන්නෙ නෑ.

ලාබම වැඩේ විදියට පෙනුනේ මොබිටෙල් 500 පැකේජ් එක ගන්න එක. වොයිස් මි. 500, වීඩියෝ මි.500, ඩේටා මෙගාබයිට් 500 free. ‍(දෙන්නා ලඟම 3G ෆෝන් තියෙන නිසා වැඩෙත් හොඳයි) ඒත් සිම් එකක් 1200/=ක් ලු. මේ වෙලාවෙ එච්චර සල්ලි නෑ. අනික ගෙදරින් බනිනවා මාසෙන් මාසෙට නම්බර් මාරුකරනවා කියලා.

ඒ පාර කල්පනා කලා ඩයලොග් එකෙන් ටික කාලෙකට කලින් පටන් ගත්ත Postpaid Data Package එකක් දාගන්න. දැන්වීමෙ තියෙන විදියට 75MB – Rs 50/=, 350MB – Rs 200/=, 1GB – Rs 500/= හා 2GB – Rs 1000/=. මම මුලින් කල්පනා කලේ 75MB එක ගන්න. ඒ මදැයි මේල් බලන්න. මෙන්න බොලේ කීපදෙනෙක්ම කියනවා ඒ quota එක ගන්නවනම් තව රු 100ට රෙන්ටල් එකකුත් ගෙවන්න ඕනෙලු, 75MB එකට විතරලු ඒක ! එතකොට රු 150ක් ! මේ කවර විවාහයක්ද? ඊට හොඳයි නෙව 350MB එක ගන්න එක. ඒ නිසා මම ඊයෙ ගිහින් ඒක ඇක්ටිව් කරගත්තා.

ගාල්ලෙ ඩයලොග් එකේ එකාගෙන් මම ඇහුවාම data usage එක චෙක් කරගන්නෙ කොහොමද කියලා, මෑන්ස් කියනවා මොකක්ද පොඩි ප්‍රෝග්‍රෑම් එකකින් කරගන්න පුලුවන්ලු. මම කිව්වා මම මේක USB Modem එකක නෙමෙයි පාවිච්චි කරන්නේ, ෆෝන් එකේ කියලා. ඒ පාර මෑන්ස් කියාපි “එහෙනම් සර් එක්කෝ guess කරන්න වෙනවා, නැත්තම් බිල් එක ආවාම තමයි බලාගන්න වෙන්නේ” කියල ! #%$*&%$^& ඕක ඉතිං කියන්නත් ඕනෙයැ !

දැං ඩයලොග් එකෙන් එක මාසෙකට 3 පාරකට වඩා Customer Care කතා කරොත් ගාණක් කපනවලුනේ. ඒ නිසා මම පාවිච්චි කරන්නෙ Online Chat එක. ඒකත් විකාර ලෝකයක්. මම හිතන්නේ උන්ගේ preset messages තියෙනවා. ගොඩක් වෙලාවට දාන්නෙ ඒවා. ඒ නිසා එකම ප්‍රශ්නෙ ආයෙ ආයෙ අහනවා. චැට් එකට සෙට්වෙච්ච බුවා කිව්වා “site එකේ My Dialog වලින් usage බලාගන්න පුලුවන්” කියලා. මෙන්න ඊට පස්සෙ සංවාදෙ..

Agent Nifraz says: You have used 1014MB up to now
Customer Pravin says: what???
Agent Nifraz says: I’m sorry
Agent Nifraz says: It’s 0.1014MB

පිස්සු හැදෙයි සඳ බැබලෙයි කිව්වලු ! ඉතිං බුවා කිව්වා පැය 4ට වරක් data usage update වෙනවා කියලා. ඒත් මගේ account එකේ නම් පෙන්නන්නෙ තවම දවස් දෙකකට කලින් usage එක !

ඔන්න ඩයලොග් Postpaid Data Package කතා වස්තුව අහවරයි.  දන්න කෙනෙක් ඉන්නවනං කියන්ඩකො ආයුබොවන් මේ data usage එක බලාගන්න ක්‍රමයක්.

හපොයි ! මට හරි බාල්දියක් පෙරලුනා නෙව. (මට දැං මේව කියන්නත් කම්මැලියි. මේ මගේම ඩොමේනයට ගිය දවසෙ ඉඳන් මට බාල්දි. ඕවා ලියලා දැං තමුන්නාන්සේලාට කියවලත් එපා වෙලා ඇති. කමක් නෑ මේකත් කියවන්නකෝ)

පෙරේදා රෑ වෙලා ට්වීට් එකක් ආවා “මචන් උඹේ බ්ලොග් එකට යන්න බෑ නෙ” කියලා. ඕක දැක්කාම මට හිනා ගියා. මොකද මම අර මුලින් කිව්ව බාල්දි වලින් එකක් තමා ඕක, හැමදාම මොකක්හරි ISP කෙනෙකුගේ DNS සමග මගේ බ්ලොග් එක කචල් දාගන්නවා. දවසකට ඩයලොග් වලින් යන්න බෑ, දවසකට මොබිටෙල් වලින් යන්න බෑ. ඒ නිසා මම ඕක ගණං ගත්තෙ නෑ. ටික වෙලාවකින් මම නිකං ගියා බ්ලොග් එක පැත්තට. හුටා ! එන්නෙ බ්ලොග් එක නෙමෙයි අනතුරු හැඟවීමක්.

Your Account Has Been Suspended !

මගේ හොස්ටිං එකවුන්ට් එකට හිඟ ගෙවීමකුත් නෑ. මම Terms of Service එකට විරුද්ධ වැඩක් කලෙත් නෑ. එහෙනං ඇයි මේ? මම ඉක්මනටම ලිව්වා කස්ටමර් සර්විස් එකට. ටික වෙලාවකින් ආපු රිප්ලයි එකට මට දෙලෝ රත් උනා. ඇමරිකාවේ HSBC බැංකුව රිපෝට් කරලා තියෙනවලු indranama.com සයිට් එකෙන් උන්ට phishing attack එකක් ආවා කියලා. අදාල ස්ක්‍රිප්ට් 2 නම් තිබුනා. ඒවා මම ජීවිතේට අප්ලෝඩ් කලේ නැති ඒවා. ඔන්න ඉතිං හොස්ටිං කොම්පැනිය මට හෙන හෙන සද්ද දාන්න ගත්තා. හැකිං වැඩ වලට උන්ගෙ සර්වර් පාවිච්චි කරන්න එපාලු, ටෙස්ටිං වැඩ කරන්න ඕනෙ නං ෆ්‍රී හොස්ට් එකක් හොයාගන්නලු. මම කිව්වා දෙයියනේ හැක් කරන්න ඕනෙ නං මම මගේ සම්පූර්ණ පැටිකිරියම තියෙන සයිට් එක හරහා කරනවයැ. වෙන කොහේහරි ෆ්‍රී එකකින් කරනවා මිස. මම කිව්වා මාව හැක් කරලා වෙන්නැති, ඉතිං මට සද්ද දාන්නෙ නැතුව malicious script ටික අයිං කරගන්න මට උදව් කරන්න කියලා. (මම ඒ ස්ක්‍රිප්ට් වල නම් ගූග්ල් එකෙන් ඇහුවාම පෙනුනා ඒවා HSBC එකට කෙලින්නම හදපු ඒවා බව, ප්‍රසිද්ධ phishing attack එකක්).

ඊලඟට හොස්ටිං කොම්පැනිය කියනවා මගේ ස්ක්‍රිප්ට් වල (මම ස්ක්‍රිප්ට් වලට පාවිච්චි කරන්නෙ වර්ඩ්ප්‍රෙස් විතරයි) security vulnerabilities ඇතිලු. ඒවායින් වෙන්නැතිලු හැකර්ලා රිංගන්නෙ. ඒවා චෙක් කරන්නලු. මමලු ඒවාට වග කියන්න ඕනේ. මම කිව්වා මම පාවිච්චි කරන්නේ ලෝක ප්‍රසිද්ධ වර්ඩ්ප්‍රෙස් අලුත්ම වර්ෂන් එක, දන්න තරමින් එහි සෙකියුරිටි ප්‍රශ්න නෑ, ස්ක්‍රිප්ට් එකින් එක debug කර කර security holes බලන්න තරම් දැනුමක් මට නෑ, මම CISCO වත් CEH කෙනෙක් වත් නෙමේ කියලා.

කොහොමින් කොහොමින් හරි ඊයෙ දවස පුරාම වාද කරලා අද උදේ පාන්දර මට එකවුන්ට් එක නැවත ලැබුනා. දැං නැවතත් බ්ලොග් කරණයේ යෙදෙන්න පුලුවන් අවුලක් නැතුව. පාන්දරින්ම කලේ ftp ලොග් වෙලා අර malicious script ටික මකලා දාලා ftp හා cPanel එකේ පාස්වර්ඩ් වෙනස් කරපු එක. ඒත් මම හිතන්නෙ නෑ පාස්වර්ඩ් එකෙන් රිංගන්න ඇති කියලා. එක්කො වර්ඩ්ප්‍රෙස් ෆයිල් එකක සිදුරක්. නැත්තම් ඒ සර්වරය ඇතුලෙ තිබ්බ මැල්වෙයා එකකින් තමා මගේ ෆයිල් වලට ඇවිත් වැඩේ දීල තියෙන්නෙ.

කොහොම වෙතත් තමන්ගෙම හොස්ටිං ස්පේස් පාවිච්චි කරන අයට මේවා හොඳ  පාඩම්. මට නම් මේක හොඳ අත්දැකීමක් උනා. හැබැයි බයවෙලා හිටියේ එකවුන්ට් එක ආයෙ ලැබෙන්නෙ නැතිවෙයි කියලා. ආපහු වෙන හොස්ට් එකක් අරං (සල්ලිත් නෑ මේ දවස්වල) වර්ඩ්ප්‍රෙස් දාගෙන සෙටිංස් හදන්න එපායැ. මේ වගේ වෙලාවක තමන්ගෙ වර්ඩ්ප්‍රෙස් ඩේටාබේස් එක ආයෙ ගන්න බැරිඋනොත් එහෙම මොකද කරන්නෙ?? අන්න ඒ වෙලාවට (නෙමෙයි ඊට කලින් දාලා තියන්න ඕනේ !) තමා Wordpress Database Backup කියන ප්ලගින් එක වැදගත් වෙන්නේ ! මගේ යාලුවා නම් මාව බෑන් කරපු දවසෙ උදේ ඩේටාබේස් එකත් මට ඊමේල් කරලා තිබුනා.

එහෙනං අපි ගිහින් එන්නං, ඉක්මනටම, තව පෝස්ට් එකක් සමග.