ඩිජිටල් කැමරා අද කොයි තරම් ජන සමාජය සමග බද්ධ වෙලාද කියලා අමුතුවෙන් කියන්න අවශ්‍ය නෑ නේ. අද එන සෑම ජංගම දුරකථනයක් එක්කම පාහේ කැමරාවකුත් එනවා නේ. ඒ නිසා ඡායාරූප ගැනීම ලොකු පොඩි හැමෝගෙම විනෝදාංශයක් වෙලා. ඩිජිටල් කැමරාවක්, එහෙමත් නැත්තං ඡායාරූප ගන්නත් එක්ක ජංගම දුරකථනයක් මිලට ගන්න හදන අයට වැලඳෙන රෝගයක් තියෙනවා. ඒ තමයි මෙගාපික්සල සින්ඩ්‍රෝමය ! ඒ කිව්වේ හැමෝම බලන්නේ තමන්ට හැකි උපරිම මුදල යට කරලා වැඩිම මෙගාපික්සල් ගාණක් ඇති කැමරාවක්, එහෙමත් නැත්තං ජංගම දුරකථනයක් ගන්න. එහෙමත් නැත්තං ලොකු මුදලක් යට කරලා DSLR එක්ක ගන්න. ඒත් ඇත්තටම හොඳ ඡායාරූප ටිකක් ගන්න ලොකු මෙගාපික්සල් ගණනක් අවශ්‍යද? නැත්තං මිල අධික කැමරාවක් අවශ්‍යද? continue reading…

ඊයේ ලියපු කැමරා ගැන ලිපියට ලැබුනු ප්‍රතිචාරයක් තමා ඇනලොග් හා ඩිජිටල් කැමරා ගැන සංසන්දනයක් ලියන්න කියලා. ඉතින් ඔන්න අතගැහුවා ඒ වැඩේට. මුලින්ම කියන්න ඕනේ මම මෙහි ඇනලොග් කැමරා යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ සාමාන්‍ය fixed focus කැමරා නොව Single Lense Reflex (SLR) වර්ගයේ ඒවා බව. ඒ වගේම ඩිජිටල් කැමරා යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ Digital SLR නොවෙයි, සාමාන්‍ය ඩිජිටල් කැමරා. මේ දෙකේ වෙනස ගැන දැනගන්න, මගේ කලින් ලිපිය බලන්න.

මුලින්ම කතා කරමු Analog Camera ගැන.

ඇනලොග් කැමරාවේ ප්‍රධානතම වාසිය තමා අති පැහැදිලි ඡායාරූප ගැනීමේ හැකියාව. රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක් මගින් සිදුවන මෙම ප්‍රතිබිම්බ සටහන් කර ගැනීමේ ක්‍රමය මගින් ඉතා තියුණු ඉමේජ සටහන් කරගත හැකි වනවා. මෙය වඩාත්ම බලපානුයේ ඡායාරූපයක් විශාලනය (enlarge) කිරීමේදී. 12 Mega Pixel කැමරාවකින් ගත් ඡායාරූපයක් උනත් උපරිම විශාලන හැකියාවේ සීමාවක් තියෙනවා. එපමනක් නොව විශාල ඩිජිටල් ඉමේජ වල තිත් තිත් ස්වභාවය (noise/grain) ඔබ නිරීක්ෂණය කර ඇති. විශාලනයේදී මෙය තවත් දෝෂ සහිත ලෙස වැඩි වනවා. මෙම ඩිජිටල් ඉමේජ වලට වඩා ඉහල තත්වයකින් (image quality) යුතුව දල සේයාපටලයකින් ඡායාරූපයක් විශාලනය කරන්නට පුලුවන්. වඩාත් ඉහල ISO/Din අගයක් ඇති සේයාපටල භාවිතා කිරීමෙන් වඩාත් ඉහල තත්ත්වයක් ඇති ඡායාරූප ලබාගන්නට පුලුවන්. 36×24 mm ප්‍රමාණයේ කුඩා නෙගටිව් ඉමේජයක් එතරම් විශාල කරන්නට පුලුවන් වීම සැබැවින්ම පුදුමයක් නේද?

ISO අගය යනු දලසේයාපටලයක් ආලෝකයට දක්වන සංවේදීතාවය පිලිබඳව අන්තර්ජාතික සම්මත මිනුමක්. කෙසේ වෙතත් ජර්මානු නිෂ්පාදකයන් ඔවුන්ගේම මිනුමකුත් මේ සඳහා භාවිතා කරනවා. එය තමා Din (Deutsches Institut für Normung) කියන්නේ. දලසේයාපට ගැන කතා කලොත් සාමාන්‍යයෙන් අප වැඩි වශයෙන් භාවිතා කරන්නේ ISO/Din 100/21° වර්ගයේ දලසේයාපට. දැකලා ඇති Kodak GOLD 100 නැත්තම් Fujicolor Superia 100 වගේ වෙලඳනාම.

මෙන්න මේ ISO අගය ඉහල යන තරමට ඉමේජයේ තියුනු බව වැඩිවෙනවා.

වේගවත් අවස්ථා (Fast Motion) ඡායාරූපකරණයට ඇනලොග් කැමරා ලොකු පිටිවහලක්. වේග චලන නිවැරදිව capture කල හැකි ඩිජිටල් කැමරා අධික මිලෙන් යුක්ත උනත් සාමාන්‍ය fixed focus කැමරාවකින් වුවත් අධිවේග චලනයක් නිවැරදිව capture කරගන්න පුලුවන්.

ඊලඟ දේ තාක්ෂණික වාසියක් නෙමෙයි. ඒ නිසා සමහරු මේක වාසියක් කියලා ගණන් නොගන්නත් පුලුවන්. මම දකින් විදියට ඇනලොග් කැමරා මගින් ඡායාරූප ගැනීමට හුරු වීමේදී ඡායාරූපකරණය පිලිබඳව හොඳ අත්දැකීම් එකතු වෙනවා විතරක් නෙමෙයි වඩා හොඳ අවබෝධයක් පවා ලැබෙනවා. වෘත්තීය ඡායාරූප ශිල්පීන් තවමත් ඇනලොග් SLR වලට ආදරය කරන්නට හේතුව එය වෙන්නට ඇති නේද? “Digital cams are for kids. for big stuff, SLR is the best” වගේ ප්‍රකාශ මම ගොඩක් ඡායාරූප ශිල්පීන්ගේ ෆෝරම වල දැක තියෙනවා. මේකෙ ඇත්තක් තියෙන්න පුලුවන්. ඩිජිටල් කැමරා පාවිච්චි කරන විට අපි ආලෝක තත්වය, නාභිගත වීම ආදී කිසි දෙයක් බලන්නෙ නෑ නේද? තිරයේ පේන ඉමේජය capture කර ගැනීමට බොත්තම ඔබන්න විතරයි තියෙන්නේ. නමුත් ඇනලොග් කැමරාවක් භාවිතා කිරීමේදී ඒ සියලු දේ සැලකිල්ලට ගන්නට වෙන නිසා හොඳ අවබෝධයක් ලැබෙනවා. ඇතැම් විට මෙය වැදගත් වෙන්නේ සාමාන්‍ය එදිනෙදා ෆොටෝ එකක් ගන්න කෙනෙකුට නෙමෙයි වෙන්නැති, වෘත්තීය ශිල්පියෙකුට වෙන්නැති.

ඒ වගේම තවත් කරුණක් තමා ඇනලොග් කැමරාවෙන් එකවරකදී ගන්න පුලුවන් ඡායාරූප සංඛ්‍යාව සීමාසහිත නිසා හොඳ ඡායාරූප ගැනීමට පෙලඹෙනවා, ඒ වගේම ඒවා මුද්‍රණය කරගන්නවා. ඩිජිටල් කැමරාවෙන් අපි ඇතිතරම් ඡායාරූප ගන්නවා, ඒත් මුද්‍රණය කරන්නෙ කලාතුරකින්. ඩිජිටල් කැමරාවෙන් වෙච්ච එක වින්නැහියක් විදියට මම දකින්නේ අපේ මිනිස්සු ලස්සන දර්ශනයක් දැක්කාම ඒක ඇහින් දැකලා රසවිඳිනවා වෙනුවට කැමරා මානලා පුලුවන් තරම් ෆොටෝ ගහන්න යනවා.

ඇනලොග් SLR වල අවාසි ගැන කතා කරමු. ප්‍රධාන අවාසිය තමා cost එක වැඩි වීම. දලසේයාපටලය මිලදී ගන්න, එය develop කරන්න මුදලක් වැයවෙනවා. SLR කැමරාවක මිල උනත් සාමාන්‍ය ඩිජිටල් කැමරාවකට වඩා වැඩියි. දෙවැනි අවාසිය තමා තරමක දැනුමක් අවශ්‍ය වීම. නාභිගත කරන්න, ආලෝකය පාලනය කරන්න පොඩි දැනුමක් අවශ්‍ය වෙනවා. හැබැයි මෙය ක්ලාස් ගිහින් ගන්න ඕන දැනුමක් නෙමේ. පලපුරුද්දෙන් ලබාගත හැකියි.

ඊලඟට ඩිජිටල් කැමරා ගැන.

ඩිජිටල් කැමරාවේ ප්‍රධාන වාසිය අඩු වියදම. (කලින් මේ ගැන කතා කලා). ඒ වගේම භාවිතයේ පහසුවත් තවත් වාසියක්. තැන තැන ගෙනයාමේ පහසුව, බර අඩුවීම, ආදිය SLR වලට සාපේක්ෂව මෙහි අනෙකුත් වාසි වෙනවා. වැදගත්ම දේ තමා ගන්නා ඡායාරූපයේ පෙර දැක්මක් කුඩා තිරයක දිස්වීම. එමගින් ඡායාරූපයේ බොහෝ දෝෂ මගහරවා ගත හැකියි.

අද අන්තර්ජාලය කියන්නේ ප්‍රධානපෙලේ මාධ්‍යයක් නිසා අන්තර්ජාලයේ ඡායාරූප පලකිරීමට ඩිජිටල් කැමරා විශාල දායකත්වයක් ලබා දෙන බව අමතක කල යුතු නැහැ.

ඩිජිටල් කැමරා වල අවාසි මම වැඩිහරියක් ඇනලොග් කැමරාවලට සාපේක්ෂව මේ වන විටත් කියලා තියෙනවා. ඒනිසා ඒවා නැවතකියවීම අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ.

මගේ මතය නම්,

• ඔබ කැමරාවක් භාවිතා කරන්නේ සාමාන්‍ය කටයුතු, එනම් දකින, නැරඹූ දෙයක් මතක සටහනක් ලෙස තබා ගැනීමට නම්, ඔබට වඩාත් සුදුසු වන්නේ ඩිජිටල් කැමරාවක්.
• ඔබ වෘත්තීය ඡායාරූප ශිල්පියෙක්, කලාත්මක ඡායාරූප ශිල්පියෙක් වෙන්න අපේක්ෂා කරනවනම් හොඳම දේ මුලින් Analog SLR එකක් පාවිච්චි කරන එක. හොඳින් පුරුදු වූ පසු උසස් තත්වයේ Digital SLR එකක් පාවිච්චි කරන්න.

මම Analog SLR වලින් පටන් ගත්ත කෙනෙක් නිසා මම තවමත් ඒවාට ආදරෙයි. ඒ කැමරාවක් අතට අරගෙන ඊට ෆිල්ම් රෝලය පටවලා, ෆෝකස් කරලා, shutter speed හදලා, aperture එක හදලා ෆොටෝ එකක් ගන්නකොට දැනෙන හැඟීම ඩිජිටල් කැමරාවකින් මට දැනෙන්නෙ නෑ. මම හිතන්නෙ ගොඩක් වෘත්තීය ඡායාරූප ශිල්පීන් හා කලාත්මක ඡායාරූප ශිල්පීන් තවමත් SLR පාවිච්චි කරන්න හේතුව ඔය කී කාරණය හා image quality එක වෙන්න ඇති. ඒ වගේම අඳුර හා ආලෝකය සමග සෙල්ලම් කරලා ඡායාරූප ගන්න ඩිජිටල් කැමරා වලට බැහැ. ඒ සඳහා ඇනලොග් එකක් ඕනෙමයි.

SLR වලට තවමත් ඇති හොඳ ඉල්ලුම නිසා තමයි සුප්‍රසිද්ධ කැමරා සමාගම් අද ඩිජිටල් SLR (DSLR) නිපදවන්නේ. ඒවායේ ඇනලොග් SLR එකක් තියෙන සියලු පහසුකම් තිබෙන අතර ඡායාරූපයේ පෙර දැකුමක් දැකගන්නට තිරයක් තිබෙනවා. මේවායේ ඡායාරූපය සටහන් වන්නෙත් සේයාපටලයක නොව පුංචි මෙමරි කාඩ් එකකයි. ඒ නිසා අර ඡායාරූපයේ තත්වය පිලිබඳ ප්‍රශ්ණය නම් මදක් ඉතිරි වී තිබෙනවා. නමුත් එක ඉක්මනටම දියුණු වේවි.

Analog නිෂ්පාදනය මදක් අඩුවී තිබුණත් තවමත් සම්පූර්ණයෙන් නැවතී නැහැ. Hasselblad, Nikon, Canon වැනි සමාගම් තවමත් ඒවා නිපදවනවා. මගේ ආදරණීය Yashica සමාගම පසුකලෙක Kyocera සමාගම මගින් මිලදී ගත්තා. එකල හොඳ SLR නිපදවූ Olympus සමාගම නම් දැන් නිපදවන්නේ ඩිජිටල් කැමරා පමණක් බවයි අසන්නට ලැබුනේ.

මෙන්න මේ ජාතියේ කැමරා (fixed focus) හැමෝම වගේ පාවිච්චි කරලා ඇතිනේ? අද වගේ කැමරා ෆෝන්, ඩිජිටල් කැමරා සුලබ වෙන්න කලින් ගොඩක් දෙනාගේ මිතුරා උනේ මෙයාලා තමා. ලාබයි, පහසුයි නිසා කාටත් ගැලපුනා.

ඉතින් ට්‍රිප් එකක් එහෙම ගිහින් මේ ජාතියේ කැමරාවකින් ගත්ත ෆොටෝ මෙන්න මේ වගේ වෙලා එහෙම නැද්ද?

ඔලු නෑ. කඳවල් විතරයි.

මේක මේ fixed focus හා Twin lens reflex වැනි විවර දෙකක් සහිත කැමරා මගින් ඡායාරූප ගැනීමේදී සිදුවන දෝෂයක්. මෙබඳු කැමරා වලදී අපිට ඇසට පෙනෙන දර්ශනය ලැබෙන්නේ එක කවුලුවකින්, දල සේයා පටලයේ සටහන් වන දර්ශනය ලැබෙන්නේ වෙනත් කවුලුවකින්.

මෙන්න මේකයි මෙතැනදී වෙන සංසිද්ධිය. ඇසට පෙනෙන කෝණයත් සේයා පටයේ සඳහන් වන කෝණයත් එකක් නෙමෙයි. මේ නිසා ඇසට පෙනෙන ඇතැම් දේ සේයාපටයේ සටහන් නොවීමට ඉඩ තිබෙනවා.

මෙය වලක්වාගැනීමට කලයුත්තේ ඡායාරූපයේ අනිවාර්යයෙන්ම සටහන් විය යුතු කොටස් ඇසට පෙනෙන දර්ශනයේ ඉහල දාරයට ආසන්න වීම හැකිතාක් වලක්වා ගැනීමයි. ඉහල දාරයට ආසන්න ප්‍රදේශය මේ රූපයේ පෙනෙන ආකාරයට කැපී යන බව පෙනෙනවා ඇති.

ඔන්න දැං තේරුණා නේද ඇයි ඒ කාලෙ ෆොටෝ වල බෙල්ල නැත්තෙ කියල? දැං තියෙන ඩිජිටල් කැමරාවල, කැමරා ෆෝන් වල මෙවැනි සංසිද්ධියක් නැති වීම වාසනාවකට කරුණක්. ඒ වගේම සේයාපටල භාවිතා කරන SLR කැමරා වලත් මේ දෝෂය නෑ.

[කැමරාවක ක්‍රියාවලිය මම මගේ කලින් ලිපියේ සඳහන් කලා]

මුලින්ම කියන්න ඕනේ මේ කියන්න යන්නේ සංඛ්‍යාංක කැමරා (digital camera) වල ක්‍රියාකාරීත්වය නෙමෙයි. ඒවා එන්නට කලින් අපි කවුරුත් පාවිච්චි කල දල සේයා පටලයක් (film roll) සහිත කැමරා ගැනයි. සංඛ්‍යාංක කැමරා වල ආගමනයත් සමගම මේවා ශීඝ්‍රයෙන් වඳවී යාමේ තර්ජනයකට මුහුණපා තියෙනවා. ඒකේ හොඳ පැත්තක් වගේම නරක පැත්තකුත් තියෙනවා.

මුලින්ම කිව්වොත් මේ වර්ගයේ කැමරාවකින් කොහොමද කියලා ඡායාරූපයක් ගන්නේ, මෙහිදී සිදුවෙන්නේ ආලෝකය දලසේයා පටය මතට වැටීමෙන් එහි ඇති ආලෝකය සමග ප්‍රතික්‍රියා කරන සිල්වර් බ්‍රෝමයිඩ් සංයෝගය මගින් වැටෙන ආලෝකයේ ප්‍රතිබිම්බයක්. ඒත් ඉතින් හොඳ ඡායාරූපයක් ගන්න ඔය ටික විතරක් වෙලා මදි. වැටෙන ආලෝක ප්‍රතිබ්ම්බය පැහැදිලි කරගන්න වගේම ගුණාත්මක බවින් වැඩි කර ගන්න කාච යොදන්න ඕනේ.

සංකීර්ණ කාච පද්ධතියක්

ඊලඟට වැඩි ආලෝක ප්‍රමාණයක් දල සේයා පටය මතට වැටුනාම එය අධි-නිරාවරණය (over exposed) වෙනවා. එය වලක්වන්න ක්‍රමවේද එකක් නෙමෙයි දෙකක්ම පාවිච්චි කරනවා. පලමුවැන්න කාච විවරය (aperture). මෙය මේ කලින් කියපු කාච පද්ධතිය තුල ඇති ප්‍රමාණය වෙනස් කල හැකි විවරයක්. එය අඩුවැඩි කිරීම මගින් කාච හරහා පැමිණෙන ආලෝක ප්‍රමාණය පාලනය කල හැකියි.

කුඩා කල හා විශාල කල කාච විවරයක්

ඊලඟට ඕනෑතරමි ආලෝකය දලසේයාපටයට වැටෙන්න දෙන්නත් බෑ. ඒ සඳහා පාවිච්චි කරනවා කාච ද්වාරය (shutter). මෙය දලසේයාපටයත්, කාචයත් අතර ඇති දොරක්. ඡායාරූපය ගන්නා විට මෙය නිශ්චික කාලයක් පමණක් ඇර නැවත වැසීමෙන් කුඩා ආලෝක ප්‍රමාණයක් පමණක් සේයා පටයට වැටෙන්න සලස්වන්න පුලුවන්. අපි සාමාන්‍යයෙන් ගන්න ඡායාරූපයකදි මෙම කාලය තත්පර 1/125, 1/250 වගේ කුඩා කාලයක් තමා ගන්නේ.

කාච ද්වාරය

තත්පර 1ට වඩා දීර්ඝ වෙලාවක් මෙය ඇර තබන්න සිදුවන වෙලාවල් තියෙනවා. ඒ තමා රාත්‍රි අහස ඡායාරූපගත කිරීමේදී. හේතුව හිතාගන්න පුලුවන් නේ?

මෙන්න මේ මූලික ක්‍රියා පිලිවෙල අනුව වැඩ කරන කැමරා වර්ග ප්‍රධාන වශයෙන් තුනක් තියෙනවා.

1. ඒක කාච පරාවර්තන (single lens reflex) (SLR)
2. ද්වි කාච පරාවර්තන (twin lens reflex) (TLR)
3. නාභිගත (fixed focused)

මුලින්ම කියන්නම් මේ fixed focused වර්ගය ගැන. ඒවා තමා ඔය බහුතරයක් භාවිතා වන,  වෙලඳපොලේ අඩු මිලට ලබාගන්න පුලුවන් කැමරා. ඒවායින් ඡායාරූප ගන්න ඡායාරූප ශිල්පය ගැන දැනුමක් අවශ්‍ය නෑ. මේවා සාමාන්‍යයෙන් කැමරාවේ සිට අඩි 5ක සිට අනන්තය දක්වා සියලුම වස්තූන්ට නාභිගත වී ඇති ආකාරයටයි නිපදවා ඇත්තේ.

ඊලඟට මේ SLR වර්ගය ගැන. මේවා නම් දැකලා ඇති, විවාහ මංගල උත්සව හෝ වෙනත් උත්සව ආවරණය කරන්න එන ඡායාරූප ශිල්පීන් අතේ එහෙම දැකලා ඇති මේවා.

SLR කැමරාවක්

මම මේ SLR කැමරාවක් භාවිතයෙන් ඡායාරූපය සේයාපටයේ ඇඳෙන හැටි විස්තර කරන්නම්.

අපි  ඡායාරූපය ගන්න කලින් කැමරාවේ පිහිටීම තමා මේ තියෙන්නේ. ආලෝකය කාචය හරහා ඇවිත් දර්පණයෙන් පරාවර්තනය වෙලා ප්‍රිස්මය මගින් නැවත පරාවර්තනය වෙලා View Finder එකට අපි ඇස තියලා බැලුවාම දකින්න පුලුවන්. ඒ කියන්නේ ඡායාරූපයේ සටහන් වෙන සැබෑ දර්ශනයම අපිට මුලින් බලාගන්න පුලුවන්. ඡායාරූපය ගන්න බොත්තම එබුවාම සිදුවෙන්නේ එක්වරම දර්පණය ඉහලට එසවීමත්, ඒ සමගම කාච ද්වාරය (shutter) ඇරී නැවත වැසීමත්. එමගින් ප්‍රතිබිම්බය සේයාපටයේ සටහන් වෙනවා.

ඊලඟ ජාතිය, TLR නං ගොඩක් දෙනෙක් දැකලත් නැතුව ඇති. මමත් එකම එක වතාවයි අල්ලලා තියෙන්නේ. දැන් පාවිච්චි වෙන්නෙම නැති තරම්. බලන්න අඳුරගන්න පුලුවන්ද කියලා.

TLR කැමරාව

මේකෙ ක්‍රියාවලියත් SLR එකට බොහෝදුරට සමානයි, මෙහිදී අපිට පෙර දර්ශණය බලාගන්න එක කාචයකුත්, ඡායාරූපය සඳහා ප්‍රතිබිම්බය ලබාගැනීමට තවත් කාචයකුත් භාවිතා කරනවා. මෙහි තවත් විශේෂත්වයක් තමා ප්‍රතිබිම්බය කැමරාවේ උඩ පැත්තේ තිරයක සටහන් වීම. ඒ නිසා ඡායාරූප ගන්න වෙන්නේ මෙහෙම.

දැන් සංසන්දනය.

Fixed focus එකේ වාසිය තමා ඡායාරූපකරණය ගැන දැනුමක් අවශ්‍ය නොවීම. අනිත් දෙක සඳහා ඒ දැනුම ඕනේ. මේ දැනුම කියන්නේ, කැමරාව නාභිගත කිරීම (focusing)(කාච පද්ධතිය මගින් පැහැදිලි ප්‍රතිබිම්බයක් ලාබාගන්න ඒක නාභිගත කරන්න එපායැ), කාච විවරයය හා කාච ද්වාරය සුදුසු අගයන්ට සැකසීම (මේ සඳහා පසුකාලීනව ඉලෙක්ට්‍රොනික මීටර ආවා), කැමරාව ටිකක් බර නිසා භාවිතයේ පොඩි පලපුරුද්දක් ඕනේ.

අනිත් දෙකට සාපේක්ෂව SLR එකේ වාසිය තමා ඡායාරූපයේ සටහන් වන රූපයම අපිට කලින් දැකගත හැකිවීම. අනිත් දෙකේ මේ සඳහා පාවිච්චි කරන්නේ වෙනම විවර දෙකක් නිසා සටහන් වන රූපයට වඩා වෙනස් කෝණයකින් තමා අපිට පෙනෙන්නේ. අර බෙල්ල නැති ෆොටෝ වදින්නේ එතකොට තමා.

Disclaimer:
මේ ලිපියේ ඡායාරූප පමණක් වෙනත් අඩවි වලින් ගත්තත් ලිපියේ කරුණු කොහෙන්වත් අරගෙන පරිවර්තනය කරපුවා නෙමෙයි. නිශ්චල ඡායාරූපකරණය (Still Photography) ගැන ඩිප්ලෝමාවක් ගන්නකොට මට වයස අවුරුදු 12 යි. මේ ලිව්වේ මගේ අත්දැකීම්. මේ ඉන්නේ මගේ පරණ යාලුවා, Yashica FX 7, දැන් නම් ක්‍රියාවිරහිත තත්වයේ තියෙන්නේ. Digital SLR එකක් ගන්නවා රස්සාවක් කරන්න ගත්ත ගමන්ම.

කැමරා බඳට සවි කරලා තියෙන්නේ 42-75mm zoom lense එකක්. පැත්තකින් තියෙන්නේ 135mm Tele lense එකක්. මගේ කුඩා කාලේ ඡායාරූප 200ට වැඩි ප්‍රමාණයක් තියෙන්නේ මෙයාගේ වැඩ නිසා තමා.