ලංකාවේ ජීවත්වන සුලු ජාතියක් වන “ක්රිකට් ප්රිය නොකරන“ ජාතියට මා අයත් වන නිසා මේ කියන සංසිද්ධිය මා නොදුටුවත් මෙය කියවන ඔබෙන් බහුතරයක් එය දකින්නට ඇතැයි සිතමි. මා නොදුටු දෙය මා විස්තර කරන්නට යනවාට වඩා එය දුටු, ඉන් වේදනාවට පත්වූ රවිබන්ධු විද්යාපති මහතාගේ හඩට සවන්දීම මැනවි. රවිබන්ධු විද්යාපති මහතා නර්තනය පාරම්පරිකව උරුම කරගත්, ක්ෂෙත්රෙය් ප්රමුඛ නර්තන හා තාල වාද්ය ශිල්පියෙකි. තාල වාදනය පිලිබඳ පරියේෂණ කරන්නෙකි. මෙම කොටස මා ඇස ගැටුනේ පසුගිය ජුලි 25 වැනි දින රාවය පුවත්පතට එතුමා ලබාදුන් සම්මුඛ සාකච්ඡාවකිනි. continue reading…
දස්කොන් අදිකාරම්ගේ සහ ප්රමිලා බිසවගේ ප්රේම කතාව සමහර විට සමහරු අහලා නැති වෙන්නත් පුුලුවන්. මේක නිකං ප්රේමයක් නෙමෙයි අසම්මත ප්රේමයක් නිසා ඒකට ඒ හැටි වටිනාකමක් ලැබෙන්න නැතුව ඇති අපේ සංස්කෘතිය ඇතුලේ. (ඒත් කොහොමද ඉන්දියාවේ ක්රිෂ්ණාගෙයි රාධාගෙයි අසම්මත ප්රේමයට තියෙන තැන!). අද මේ කියන්න හදන්නේ මේ කතාව හා සම්බන්ධ වුනු ගීතයක් ගැන. ඒත් මම ඊට කලින් මේ ප්රේම කතාවේ සුලමුල විස්තර කරන්නම්. 
ඔන්න ඉතින් පසුගිය සතියෙ මටත් සිරීපාදෙ කරුණා කරන්න අවස්ථාව උදා වුනා නෙව. මට මේක වැදගත් වුනේ ඒ මම සිරීපාදෙ ගිය පලමු වතාව නිසා, ඒ කිව්වෙ කෝඩුකාරයෙක් නිසා. විභාගෙටත් කලින් ඉඳන්ම අපි ප්ලෑන් කර කර හිටියේ කොහේ හරි ට්රිප් එකක් යන්න. කැම්පස් යාලුවොන්ගෙන් වෙන්වෙලා යන්න තව තියෙන්නෙ මාස 6ක් වගේ කාලයක් වීමත්, 3 වසරේ බැච් ට්රිප් එක තවමත් ගියේ නැති වීමත් ඊට හේතුවක්. කොහොමහරි විබාගේ අතරම අපේ කට්ටිය ට්රිප් එකක් සෙට් කරලා තිබ්බා. ඒ තමයි රත්නපුරේ ඉන්න අපේ මිතුරියක් වන නිෂාරාගෙ ගෙදර ගිහින් ශ්රීපාද වන්දනාවේ යන්න. ඔන්න ඉතිං විබාගෙ අතරම අපි ටික facebook එකේ මැසේජ් වලින් ට්රිප් එක ප්ලෑන් කලා. (ලොකුම කරදරේ උනේ ඒ මැසේජ් ත්රෙඩ් අතර දේශපාලනික විවාදත් යාම තමයි :D ) 5 වෙනිදා රත්නපුර යන්න තමයි තීරණය වුනේ.
සැලකිය යුතුයි
