ප්‍රදර්ශනේ වැඩකට අපිට පරණ Turbo C වලින් ලියපු ප්‍රෝග්‍රෑම් එකක් පාවිච්චි කරන්න ඕනෙ උනා. DOS පාවිච්චි කරනවනම් දන්නවා ඇති XP එක්ක එන DOS ඔරිජිනල් DOSනෙමෙයි කියලා. ඒක normal userලට පාවිච්චි කරන්න ලේසි විදියට modify කරපු එකක්. ඉතිං අපේ ප්‍රෝග්‍රෑම් එක රන් වෙනකොට ෆුල් අල. ඒ නිසා අපි ලැබ් එකෙන් මැෂින් එකක් අරං ඒකට Windows 98 දාගත්තා.

මගේ යාලුවන්ට 98 දැක්කාම නිකං අමුතු සතෙක් දැක්කා වගේ. වැඩි දෙනෙක් 98 ගැන අහලා තිබුණට කවදාවත් පාවිච්චි කරල නෑ. (අපේ නෝනාවරුන්ට නම් XP/Vista වලින් එහා වෙන ලෝකයක් නෑ ! ) මේ වෙලාවෙ මට මතක් උනා ඉතිං මම ඔය පරණ OS වලින් වැඩ කරපු කාලෙ, අඩුගානෙ මටම කියල මැෂින් එකක් වත් නැතුව.

හා හා පුරා කියල මං කොම්පියුටරේකට අත තිබ්බෙ 1996 දීග එතකොට මං 5 වසරෙ. ඒ කාලෙ ICMS කියල තිබුනා කොම්පියුටර් පංතියක්. ඒකෙන් තියපු දවස් 3 වැඩමුලුවකට යන්න චාන්ස් එකක් සෙට් උනා මටයි ‍මගේ යාලුව යොහාන්ටයි. ඒ දවස් 3ට ඒ මිනිස්සු ඊට කලින් කොම්පියුටරයක් අල්ලලාවත් නොතිබුණ අපිට ප්‍රෝග්‍රෑමිං (GW BASIC) හිටං ඉගැන්නුවා ! මාව නම් කරකවල අතෑරියා වගේ. ඒ කොම්පියුටර් වල තිබුනේ DOS සහ Windows 95 මට මතක හැටියට. ඊට පස්සෙ ICMS එකෙන් කිව්වා කැමති අයට උන්ගෙ ක්ලාස් එකට එන්න පුලුවං කියල. ගාණ ඒ දවස්වල හැටියට ටිකක් සැරයි. ආර්ථිකේ හොඳ මදි නිසා මට ඒකට යන්න උනේ නෑ.

1998 දි අර ICMS පංතියට ගිය යාලුවා යොහාන් ගත්තා කොම්පියුටරයක්. ඒක 233MHz Pentium MMX එකක්, RAM එක 64MB ද කොහෙද. OS එක Windows 98. ඒක ඌ ගත්තෙ රුපියල් ලක්ෂෙකට කිට්ටු ගානකට ! එදා ඉඳං මං පුලුවන් හැම වෙලාවකම එහේ තමයි. උගෙන් අහගෙන ඒ කොම්පියුටරේ අතපත ගාලා තමයි යන්තං යන්තං මොනවහරි කරන්න ඉගෙන ගත්තෙ. මේ අතරෙ 2000 දී අර ටෙක් ශ්‍රි ලංකා එකේ ශිෂ්‍යත්වෙකුත් හම්බුනා. ඒකෙනුත් යමක් කමක් ඉගෙන ගත්තා.

මං මුලින්ම CD writer එකක් දැක්කෙ 2001 දි විතර ඉස්කෝලෙ තාරකා විද්‍යා සංගමේ සභාපති අයියා එකක් ගත්තාම. ඒ දවස්වල හොඳ Astronomy programs එහෙම හම්බුනාම ඒ අයියට කියල CD එකකට කොපි කර ගන්නවා. (තියෙන අමාරුව තමයි. මොකද මං ලඟ කොම්පියුටරේකුත් නැහැ) Empty cd එකක් (650 MB) එතකොට රුපියල් 200 යි ! හැබැයි ඔරිජිනල් TDK එක. දැං වගේ ලාබ-බාල cd නෑ ඒ දවස්වල.

කොහොම කොහොම හරි කොම්පියුටර් කෙරුවාව ඉගෙන ගන්න මට පංතියකට නම් සතයක් වත් වියදං උනේ නෑ. හැමදේම ඉගෙනගත්තේ යොහාන්ගෙන්. අදටත් මම හෙල්ප් එකක් ඕනෙ උනාම මුලින්ම කතා කරන්නේ ඌට. ආර්ථිකයත් එක්ක සටන් කරලා අන්තිමට මට කොම්පියුටරයක් ගන්න පුලුවං උනේ 2006 දී. ඒ දෙවෙනි පාරත් ඒලෙවල් කරාට පස්සෙ. එක අතකිං ඒලෙවල් කාලෙ කොම්පියුටරයක් තිබුනෙ නැති එකත් හොඳයි. එහෙනං මට මෙතනටවත් එන්න වෙන්නෑ.

මං මගේ ඉතිහාසෙ ආවර්ජනය කරේ කොම්පියුටර් තාක්ෂණේ ශීඝ්‍ර දියුණුව ගැන කියන්නයි. එදා යොහාන් 233 මැෂින් එකක් ලක්ෂෙකට ගත්තට අද කවුරුත් 233 එකක් නිකං දුන්නත් ගන්නෙ නෑ. ඒ කාලෙ Word (95) වලින් ටයිප් කරන එකත් මට හෙන ලොකු දෙයක් උනා. ජුරාසික් පාක් චිත්‍රපටය ආවාම මම තුෂ්නීම්භූත උනා කොම්පියුටර් වලින් මෙච්චර හරියක් කරන්න පුලුවංද කියල. ඒත් අද ඒව අපිට මහලොකු වැඩ කියල හිතෙන්නෙ නෑ. ඒ කාලෙ කොම්පියුටර් ගෙවල්වල තිබුනෙ කලාතුරකිං. ඒත දැං කොම්පියුටරයක් කියන්නෙ අත්‍යාවශ්‍ය දෙයක් වෙලා මිනිස්සුන්ට.
පරිගණක උපාංග වල මිල අඩුවීම කොච්චරද කිව්වොත් 2006 වෙනකං මැෂින් එකක් නැතුව වේලුන මට 2008 වෙද්දි ලැප්ටොප් එකකුත් ගන්න පුලුවං උනා.